Os emporios (en , procedente de ἔμπορος, émporos, "mercador") eran núcleos comerciais gregos situados en lugares estratéxicos coma Exipto, Etruria ou a costa do Levante. En xeral, tratábase de comunidades helénicas que contaban co apoio das poboacións locais para instalarse alí con fins puramente mercantís. Estes asentamentos creáronse cara ao remate da Idade Escura e comezos da Idade Arcaica, un momento no que o comercio a longa distancia empezou a facerse habitual entre as localidades gregas.
Os emporios diferenciábanse das demais colonias gregas porque non tiñan conexión directa coa súa metrópole, funcionando de xeito similar ás colonias europeas de comercio na China. Algúns dos emporios máis antigos son Pitecusas, al-Mina e Espina, no delta do Po. Con todo, o máis documentado na actualidade é Náucratis, situado a 16km da capital real de Sais. Heródoto visitouno e deixou rexistrado o seu paso nas súas Historias. Náucratis era un asentamento grego, mais controlado polo faraón exipcio.
Na antiga Grecia, o comercio estaba mal visto, xa que o negocio por excelencia era a posesión de terras. Porén, algunhas polis como Exina mantiñan contactos mercantís con Exipto, ao que vendían trigo e algunhas cerámicas a cambio de viño, aceites e prata, que usaban para pagar aos mercenarios establecidos na rexión do emporio.
Categoría:Colonias gregas