bezwładnie ()
przysłówek sposobu (1.1) w sposób bezwładny
(1.1) bezwładnie;
(1.1) Jeżeli sprawy dadzą się w ten sposób ułożyć, opuszczam ramiona, rzucam się bezwładnie kolejom losu, niech wszystko ginie, przepada, niech się raz kończą piekielne udręczenia [w:] . (1.1) Spoczywał bezwładnie na stole oparty [w:] . (1.1) Chciał coś powiedzieć, ale się zatoczył nagle jak pijany i ciężko, bezwładnie zwalił się na podłogę [w:] . (1.1) Polluks poruszył jeszcze kilka razy wiosłami i — jak Sotion — osunął się bezwładnie na deski [w:] . (1.1) Kij wypadł mi na ziemię, ręce obwisły bezwładnie [w:] .
(1.1) bezradnie, bezsilnie, nieruchomo
bezwład , bezwładność , władza bezwładny, bezwładnościowy bezwładnieć
; pierwsze poświadczenie w 1782
angielski: (1.1) inertly, limply