perypatetyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) uczeń Arystotelesa; komentator jego filozofii (1.2) zwolennik arystotelizmu (1.3) człowiek, który chodzi dookoła, rozmawiając
(2.1) od: perypatetyka
(1.1-3)
(1.1) Arystoteles (…) i szkoła perypatetyków ujęli filozoficznie hipotezę zaburzeń psychicznych (…) i zaważyli na późniejszej spekulacyjno-dogmatycznej rozbudowie teorii Hipokratesa. (1.3) W miniaturowym lasku koło domu, dobrym na spacery perypatetyków, pani Krystyna opowiada o swoich kontaktach z Komitetem Obrony Praw Dziecka. (2.1) Są perypatetyki i nie ma perypatetyk.
(1.3) wędrowiec
perypatetyka perypatetyczka perypatetyczny, perypatetycki
← (perĭpătētĭkós, „przechadzający się dookoła”) ← (perĭpătéō, „chodzić dookoła”) ← (perĭ-, „około-” + pătéō, „chodzić”); pierwsze poświadczenie w 1564
angielski: (1.1) Peripatetic; (1.3) peripatetic nowogrecki: (1.2) περιπατητικός rosyjski: (1.1) перипате́тик ; (1.2) перипате́тик