Dworzec centralny (arab. باب الحديد, Bab el-Hadid) – egipski czarno-biały dramat kryminalny z 1958 roku w reżyserii Youssefa Chahine’a. Film miał swoją międzynarodową premierę na 8. MFF w Berlinie. Początkowo nie był zbyt ciepło przyjęty i okazał się finansową klapą w Egipcie, ale od lat 70. stopniowo zyskiwał na znaczeniu w środowiskach kinomanów. Obecnie uznawany jest za arcydzieło arabskiego kina i zajmuje pierwsze miejsce w rankingach najwybitniejszych filmów wszechczasów w języku arabskim. Dzieło Chahine’a stanowi kamień milowy egipskiej kinematografii, w którym reżyser zastosował założenia włoskiego neorealizmu. Obraz był pierwszym w historii kandydatem Egiptu do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego, ale ostatecznie nominacji nie zdobył.
Fabuła Akcja rozgrywa się na ruchliwym głównym dworcu kolejowym w Kairze. Kulejący sprzedawca gazet, Kenawi, lubi rozglądać się za kobietami. Do gustu najbardziej przypada mu wyzwolona Hanuma, handlująca na dworcu lemoniadą. Jest ona jednakże zaręczona z Abu Serihem, silnym i wysokim tragarzem, starającym się o utworzenie związku zawodowego. Gdy Kenawiego spotyka nieuchronne odrzucenie, jego obsesja na punkcie dziewczyny staje się niebezpieczna dla otoczenia.
Obsada
Produkcja Zdjęcia kręcono na dworcu kolejowym Ramzesa w Kairze.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Egipskie dramaty kryminalne Kategoria:Egipskie filmy czarno-białe Kategoria:Egipskie filmy z 1958 roku Kategoria:Egipskie filmy zgłoszone do rywalizacji o Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego Kategoria:Filmy kręcone w Kairze Kategoria:Filmy w reżyserii Youssefa Chahine’a Kategoria:Filmy, których akcja toczy się w Kairze