Tarique Rahman (ur. 20 listopada 1968 w Dhace) – bengalski polityk, od 2026 roku premier Bangladeszu oraz przewodniczący (BNP). Jest synem Ziaura Rahmana, prezydenta Bangladeszu w latach 1977–1981, oraz Chaledy Zii, byłej premier tego kraju.

W 2026 roku znalazł się na liście 100 najbardziej wpływowych osób na świecie magazynu Time.

Życiorys

Edukacja Urodził się 20 listopada 1968 roku w Dhace. Rahman rozpoczął naukę w BAF Shaheen College w Dhace. W roku 1985 został najpierw przyjęty na Wydział Prawa Uniwersytetu w Dhace, a następnie zmienił wydział i zapisał się na Wydział Stosunków Międzynarodowych. Przerwał naukę na studiach w trakcie drugiego roku studiów i założył firmy zajmujące się tekstyliami i produktami rolnymi.

Kariera polityczna Karierę polityczną rozpoczął w roku 1988 jako członek lokalnego oddziału Nacjonalistycznej Partii Bangladeszu. Aktywnie uczestniczył w kampaniach wyborczych partii w . Działał głównie w okręgach, w których kandydowała jego matka, Chaleda.

W 2004 roku doszło do ataku granatem na publicznym wiecu partii Liga Awami. Zginęło wówcza 24 osoby, a kilkaset zostało rannych. Rahman został później skazany na dożywocie (w 2024 roku sąd uchylił wyrok i uniewinnił go). Spędził wówczas w areszcie 18 miesięcy. Został zwolniony z aresztu, a następnie wyjechał do Londynu, gdzie spędził 17 lat.

W 2009 roku został wybrany na wiceprzewodniczącego BNP. W 2014 roku wezwał w nagraniu wideo na YouTube do bojkotu wyborów w 2014 roku.

W 2024 roku wsparł protesty studentów oraz obiecał powrót do Bangladeszu. 13 czerwca 2025 roku spotkał się w Londynie z Muhammadem Yunusem, ówczesnym premierem Bangladeszu.

Do kraju wrócił 25 grudnia 2025 wraz z żoną i córką. 6 stycznia 2026 roku został wybrany na przewodniczącego BNP. 12 lutego 2026 roku partia wygrała , zdobywając 212 mandatów. 17 lutego 2026 roku został zaprzysiężony na funkcję premiera.

Życie prywatne Jego żona, Zubaida, jest fizyczką. Mają córkę, Zaimę.

Przypisy

Kategoria:Premierzy Bangladeszu Kategoria:Ludzie urodzeni w Dhace Kategoria:Urodzeni w 1968