keramzyt ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) materiał budowlany z gliny;
(1.1) ,
(1.1) 9. Lekkie wypełniacze ceramiczne, jak kruszone glińce, granulowane keramzyty i porowate spieki. (1.1) Keramzyt otrzymuje się przez wypalanie niskotopliwych iłów i glin o zdolności pęcznienia pod wpływem temperatury. (1.1) Jeżeli system korzeniowy roślin nie może się w pełni rozwinąć z powodu zbyt dużej spoistości i zwięzłości gleby, mieszając grunt z keramzytem, powodujemy spulchnienie podłoża, a dzięki temu ułatwiamy rozrastanie się korzeni i łatwiejsze dotarcie do nich wilgoci. (1.1) Z keramzytu tworzone są całe systemy budowlane. (1.1) Ponieważ keramzyt posiada bardzo dobre parametry cieplne, akustyczne oraz dużą wytrzymałość na ściskanie, może z powodzeniem być wykorzystany do izolacji podłóg.
(1.1) produkcja keramzytu • dom / izolacja z keramzytu
(1.1) gliniec
(1.1) kruszywo
keramzytowy
internacjonalizm; , , ; wszystkie od → glina pierwsze poświadczenie w Słowniku języka polskiego pod redakcją W. Doroszewskiego (1958-1969)
angielski: (1.1) ceramsite niemiecki: (1.1) Keramsit rosyjski: (1.1) керамзи́т starogrecki: (1.1) κέρᾰμος