drink ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp. (1.2) kieliszek, szklanka itp. takiego napoju
(1.1-2)
(1.1) Moim ulubionym drinkiem jest wódka z wodą sodową. (1.2) Kelner przyniósł nam dwa drinki.
(1.1) koktajl alkoholowy, drinas (1.2) kieliszek
drinkowanie drinkować drinkowy
(1.1) → napój, pić
angielski: (1.1) drink duński: (1.1) drik esperanto: (1.1) drinkaĵo hiszpański: (1.1) bebida niemiecki: (1.1) Drink słowacki: (1.1) drink ukraiński: (1.1) дрінк
drink ()
czasownik (1.1) pić
drink ()
, ,
,
rzeczownik niepoliczalny (1.1) napój (1.2) drink (alkoholowy) rzeczownik policzalny (2.1) napój (porcja) (2.2) the drink → morze czasownik przechodni (3.1) pić (3.2) wznosić toast, wypić za coś (3.3) pić alkohol; upijać się (3.4) zaciągać się, wchłaniać
(1) drink; (2) drink; drinks (3) drink, drank, drunk, drinks, drinking
(1.1) Will you pass me the apple drink? → Czy możesz mi podać napój jabłkowy? (1.2) I think I take one more drink. → Chyba (ja) zamówię jeszcze jednego drinka. (2.2) The drink had already swallowed a ship that week so we decided to stay in port. → Morze pochłonęło w ubiegłym tygodniu już jeden statek, dlatego postanowiliśmy zostać w porcie.Marcin Wilczek Podstępne słówka w: „Angora”, nr 40(1268)/2014, s. 63 (3.1) Every morning I drink coffee. → Każdego ranka piję kawę. (3.2) I'll drink to that! → (Ja) wypiję za to! (3.3) Don't you think you drink too much? → (Czy) nie sądzisz, że pijesz za dużo? (3.4) He drank air into his lungs. → (On) wciągnął powietrze do płuc.
(3.1) drink (3.2) drink to
(3.1) drinkable (3.3) drinker
(1.1) soft drink • strong drink • in drink • drinking water (3.1) drink like a fish • you can lead a horse to water, but you can't make it drink
(1.2) z (1.1) (1.1-2) < → pić zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
drink ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) drink
(1.1)
drink ()
(1.1) pić alkohol
drinki, drinkadi, fordrinki drinkaĵo, drinkejo, drinkulo, drinkemulo
drink ()
(1.1) 1. os. lp. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego od czasownika drinken
drink ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) drink (napój)
Zdenko Dobrík, Klasifikácia anglicizmov a oblasti ich používania v súčasnej nemčine a slovenčine, w: Języki zachodniosłowiańskie w XXI wieku, t. 3, Współczesne języki słowiańskie, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 53.