eben ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) heban
(1.1)
ebenový
eben ()
(1.1) równy, płaski
ebena, samebena ebeno, ebenaĵo, ebenejo, duonebeno, altebenaĵo, malaltebenaĵo, simetriebeno ebenigi, ebenbati
eben ()
przymiotnik (1.1) równy (1.2) płaski, równinny przysłówek (2.1) właśnie, akurat partykuła (3.1) właśnie
(1.1) zu ebener Erde → na parterze
(3.1) Abtönungspartikel
Ebnen , Ebene ebnen
eben ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) heban (drewno albo wyrób z niego)
(1.1)
(1.1) ebenovočierny
ebenista , ebenovník , ebenovníkovité , ebenovité ebenový
čierny ako eben