bind ()
czasownik (1.1) wiązać, związywać, przywiązywać (1.2) zobowiązywać (1.3) oprawiać (np. książkę) rzeczownik (2.1) zawracanie głowy
(1) bind, bound, bound, binds, binding
(1.1) They want to bind the package with a brightly coloured ribbon. → Chcą związać paczkę jasnokolorową wstążką.
binder, binding, bound binding, unbound, bound bind over, bind up, bound
zobacz też: Aneks:Język angielski - czasowniki nieregularne
bind ()
(1.1) oprawiać (np. książkę)
bindi bindado, bindaĵo, bindilo, bindisto bindita, bindebla, nebindita
bind ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) podpaska (1.2) opaska, przepaska (1.3) temblak (1.4) tom
(1.1) et bind, bindet, bind, bindene lub et bind, bindet, bind, binda
bind ()
czasownik (1.1) pisać