blat ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) górna część stołu lub innego przedmiotu używanego jako stół (1.2) płocha, grzebień (1.3) rubel (1.4) ugoda z policją (1.5) łapówka rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) przestępcza uderzenie w czoło
(1.1-2)
(1.1) Na blacie leżą nożyczki, nici, papiery i długopisy, więc nie ma gdzie zjeść obiadu. (1.2) I trzeba puźni wprowadzić te nitki w tak zwany blat. (zbiory tekstów mówionych w Katedrze Historii Języka Polskiego UŁ)
(1.1) leżeć / stać / położyć / postawić na blacie • blat stołu / biurka (2.1) dostać / dać blata
(1.1)
blacik
(1.1)
(1.2) angielski: (1.1) table top duński: (1.1) plade esperanto: (1.1) plato estoński: (1.1) lauaplaat; (1.3) rubla francuski: (1.1) plateau hiszpański: (1.1) tablero niemiecki: (1.1) Tischblatt , Blatt nowogrecki: (1.1) επιφάνεια τραπεζιού rosyjski: (1.1) столешница
blat ()
(1.1) karaluch
(1.1) blato
blat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pszenica
(1.1) blat; blats
blat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pszenica