blond

blond ()

, ,

przymiotnik (1.1) o włosach jasny, płowy rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) kolor blond (1.1)

(1.1)

(1.1) Mówisz o tym chłopaku z blond czupryną? (2.1) Chcę sobie przefarbować włosy na blond.

(1.1) ciemnoblond (2.1) ciemny / popielaty blond

blondyna , blondyn, blondynka, blondas

angielski: (1.1) blond brithenig: (1.1) blun esperanto: (1.1) blonda estoński: (1.1) blond francuski: (1.1) blond hawajski: (1.1) melemele kabylski: (1.1) abhaw kataloński: (1.1) ros niemiecki: (1.1) blond nowogrecki: (1.1) ξανθός starogrecki: (1.1) ξανθός włoski: (1.1) biondo, frumentino

blond ()

przymiotnik (1.1) zwykle o mężczyźnie, zwłaszcza w blondhttps://www.dictionary.com/e/blond-vs-blonde/ rzeczownik policzalny (2.1) blondyn, blondynka

blonde

blonde blonde blondly

Pisownia blond częściej stosowana jest w odniesieniu do mężczyzn a blonde do kobiet.

blond ()

(1.1) blond, płowy

blonda blondulo, blondulino

blond ()

przymiotnik (1.1) blond

(1.1) tuhkblond → popielaty blond

blond ()

przymiotnik (1.1) blond rzeczownik, rodzaj męski (2.1) blondyn

(1.1) blond , blonde ; blonds , blondes

blonde

blond ()

przymiotnik (1.1) blond

(1.1)

(1.1) Haarfarbe

(1.1) goldblond, platinblond, rotblond, silberblond, strohblond

Blond , Blondierung , Blondine , Blondchen blondieren

blond ()

przymiotnik (1.1) blond

blond ()

przymiotnik (1.1) blondNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 33

blondinec , blondin , blondinka

blond ()

przymiotnik (1.1) blond

(1.1) blond, blondt, blonda,

(1.1) mörkblond

blond ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) blondyn przymiotnik (2.1) blond, jasny przysłówek (3.1) jasno

blondyn