dodekafonia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) technika kompozytorska polegająca na użyciu wszystkich dwunastu dźwięków skali chromatycznej w określonym porządku, bez wyróżniania jednego z nich jako tonu głównego (czyli bez tonalności dur-moll)
(1.1) Dodekafonia wywarła ogromny wpływ na muzykę XX wieku, szczególnie muzykę awangardową i współczesną.
dodekafoniczny dodekafoniczność
angielski: (1.1) dodecaphony czeski: (1.1) dodekafonie francuski: (1.1) dodécaphonie interlingua: (1.1) dodecaphonia łaciński: (1.1) dodecaphonia niemiecki: (1.1) Dodekaphonie , Zwölftonmusik słowacki: (1.1) dodekafónia ukraiński: (1.1) додекафонія (dodekafonija) włoski: (1.1) dodecafonia