tilbøjelig ()
przymiotnik (1.1) skłonny, mający tendencję do czegoś
(1.1) tilbøjelig, tilbøjeligt, tilbøjelige;
(1.1) En hund, der får fysisk og mental stimulation, er mindre tilbøjelig til at udvikle adfærdsproblemer som overdreven gøen, destruktiv adfærd og angst. → Pies, który otrzymuje fizyczną i mentalną stymulację, jest mniej skłonny do rozwijania problemów behawioralnych, takich jak nadmierne szczekanie, destrukcyjne zachowanie i lęk.
(1.1) utilbøjelig
tilbøjelighed utilbøjelig