ja ()
, ,
zaimek osobowy (1.1) pierwsza osoba liczby pojedynczej rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) jaźń, jestestwo (2.2) świadomość własnej osobowości, myślenia, poznawania partykuła (3.1) tak (odpowiedź twierdząca)Maria Biolik, Cechy fonetyczne gwary warmińskiej w „Kiermasach na Warmii” Walentego Barczewskiego, w: Socjolekt, idiolekt, idiostyl. Historia i współczesność pod red. Urszuli Sokólskiej, Uniwersytet w Białymstoku, Białystok 2017, s. 36.Andrzej Dyszak, Jak mówili bydgoszczanie. Mały słownik gwary bydgoskiej, 2008
(1.1) opis polskich zaimków na stronie aneksu; (2.1-2) (3.1)
(1.1) Moja droga, ja cię kocham. (2.1) „Straciłam własne ja!” – krzyczała piosenkarka ze sceny.
(2.1) ego, moja osoba
ja cię kręcę • ja tu tylko sprzątam
(1.1) *azJan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 261. (3.1)
(1.1) na początku zdania, jego końcu i innych pozycjach akcentowanych nie powinno się używać „mi”, lecz „mnie” (1.1) użycie „mi” w takich miejscach jest (częstym) błędem (1.1)
(3.1) abchaski: (1.1) сара' afrykanerski: (1.1) ek ajmara: (1.1) naya ajnoski: (1.1) ク (ku) albański: (1.1) unë amharski: (1.1) እኔ angielski: (1.1) I antylski: (1.1) mwen arabski: (1.1) أنا (’ána), egipski انا ('ána), palestyński انا (’ána), tunezyjski آنَا (ʾānā), cypryjski maronicki ana arumuński: (1.1) mini, io asamski: (1.1) মই (moi) awarski: (1.1) дун bandżarski: (1.1) aku bangala: (1.1) ngái baskijski: (1.1) ni baszkirski: (1.1) мин (min) bawarski: (1.1) i bengalski: (1.1) আমি (ami) białoruski: (1.1) я (ja) birmański: (1.1) ငါ (nga), ကျုပ် (kyup) bretoński: (1.1) me bukitan: (1.1) hok bułgarski: (1.1) аз (az) buruszaski: (1.1) ja cachurski: (1.1) зы chiński standardowy: (1.1) 我 (wǒ) chorwacki: (1.1) ja czeczeński: (1.1) со (so) czeski: (1.1) já czuwaski: (1.1) эпӗ dinka: (1.1) ɣa, a dolnołużycki: (1.1) ja duński: (1.1) jeg; (2.1) jeg esperanto: (1.1) mi estoński: (1.1) mina, ma fenicki: (1.1) 𐤀𐤍 fidżyjski: (1.1) au fiński: (1.1) minä francuski: (1.1) je, biernik moi; (2.1) moi gan: (1.1) 我 (ŋo) gocki: (1.1) 𐌹𐌺 godoberyjski: (1.1) ден górnołużycki: (1.1) ja grenlandzki: (1.1) uanga gruziński: (1.1) მე guarani: (1.1) che gudźarati: (1.1) હું (huṁ) haitański: (1.1) mwen hebrajski: (1.1) אני (ani) hiszpański: (1.1) yo; (2.1) yo ibański: (1.1) aku indonezyjski: (1.1) aku, saya inguski: (1.1) со interlingua: (1.1) io irlandzki: (1.1) mé islandzki: (1.1) ég jaćwieski: (1.1) as japoński: (1.1) 私 (わたし, watashi), わたくし (watakushi), こっち (kotchi), こちら (kochira), żeńskie あたし (atashi), あたい (atai), męskie 僕 (ぼく, boku), 俺 (おれ, ore), 我 (われ, ware), わし (washi) jidysz: (1.1) איך (ich) kantoński: (1.1) 我 (ngo5) kaszubski: (1.1) jô kataloński: (1.1) jo keczua: (1.1) noqa koreański: (1.1) 나, 저 kumycki: (1.1) мен lakijski: (1.1) на lezgiński: (1.1) зун litewski: (1.1) aš liwski: (1.1) es łaciński: (1.1) ego łotewski: (1.1) es macedoński: (1.1) јас malajski: (1.1) aku, saya maurytyjski: (1.1) mo mindong: (1.1) 我 minnan: (1.1) góa / 我 mongolski: (1.1) би nawaho: (1.1) shí niderlandzki: (1.1) ik niemiecki: (1.1) ich; (2.1) Ich ; (2.2) Ich nogajski: (1.1) мен norweski (bokmål): (1.1) jeg norweski (nynorsk): (1.1) eg nowogrecki: (1.1) εγώ (egó); (2.1) εγώ nowopruski: (1.1) as ormiański: (1.1) ես (es) osetyjski: (1.1) ӕз pirahã: (1.1) ti polski język migowy: połabski: (1.1) jo portugalski: (1.1) eu purepecha: (1.1) ji rosyjski: (1.1) я (ja) rumuński: (1.1) eu sanskryt: (1.1) अहम् shona: (1.1) ini słowacki: (1.1) ja słoweński: (1.1) jaz słowiński: (1.1) jo sranan tongo: (1.1) mi staroangielski: (1.1) ic staropruski: (1.1) as staro-wysoko-niemiecki: (1.1) ih suahili: (1.1) mimi suazi: (1.1) ngi- susu: (1.1) n szkocki gaelicki: (1.1) mi szwedzki: (1.1) jag średnioangielski: (1.1) ich średnio-wysoko-niemiecki: (1.1) ich tagalski: (1.1) ako tahitański: (1.1) vau tonga: (1.1) au turecki: (1.1) ben tuvalu: (1.1) au, aku tybetański: (1.1) ང༌ udmurcki: (1.1) мон ukraiński: (1.1) я umbundu: (1.1) ame walijski: (1.1) fi waloński: (1.1) dji, mi węgierski: (1.1) én wilamowski: (1.1) ych włoski: (1.1) io wolof: (1.1) man, dama, damay zazaki: (1.1) ez zulu: (1.1) ngi-, mina
ja ()
partykuła (1.1) tak
ja ()
partykuła (1.1) tak
(1.1) Ja, bro Nōchd. → Tak, za noc.
ja ()
dża
zaimek osobowy (1.1) jaJan Henrik Holst, Advances in Burushaski Linguistics, Books on Demand, 2014, s. 131.
ja ()
zaimek osobowy (1.1) ja
(1.1) ja, mene / me, meni / mi, mene / me, mnom(e), o meni
(1.1) Bok, to sam ja! → Cześć, to ja!
ja ()
zaimek osobowy (1.1) ja
(1.1) Aneks:Język dolnołużycki - zaimki
(1.1)
ja ()
partykuła (1.1) tak (odpowiedź twierdząca)
(1.1)
(1.1) - Elsker du mig? - Ja. → - Kochasz mnie? - Tak.
(1.1) nej, ej
ja ()
przysłówek (1.1) wszakże, ależ, przecież
(1.1) Vi ja konas lin. → Przecież znasz go.
ja ()
(1.1) wszakże
ja
ja ()
spójnik (1.1) i, orazNauka języków obcych – estoński
(1.1)mina ja sina → ja i ty
ja ()
przysłówek (1.1) tak (potwierdzenie)
ja ()
spójnik (1.1) i
(1.1)
(1.1) Hän asui vuodesta 1816 Sveitsissä ja Italiassa, ja otti osaa Kreikan vapaussotaan. (wikipedia) → Od roku 1816 mieszkał w Szwajcarii, potem we Włoszech i brał udział w greckiej wojnie niepodległościowej.
(1.1) sekä
ja ()
lub
przysłówek (1.1) tak (potwierdzenie) wykrzyknik (2.1) tak (potwierdzenie)
ja ()
zaimek osobowy (1.1) ja
ja ()
przysłówek (1.1) już
ja ()
przysłówek (1.1) już (1.2) teraz (1.3) naraz
ja ()
partykuła (1.1) wskazuje na osobę, np. narodowość, zawód, itp…, w liczbie pojedynczej
ja ()
spójnik (1.1) jeśli, jeżeli, o ile (1.2) gdyby, w razie
(1.2) ja vajadzēs • vienīgi ja
ja ()
partykuła (1.1) tak
ja ()
partykuła (1.1) tak (odpowiedź twierdząca) (1.2) przecież
(1.1-2)
(1.1) – Liebst du mich? – Ja. → – Kochasz mnie? – Tak. (1.2) Es gibt hier ja schon eine Frau. → Tu przecież jest już kobieta.
(1.2) na ja
(1.2) Abtönungspartikel
Ja
źródłosłów dla
ja ()
wykrzyknik (1.1) tak
(1.1) - Er du sikker? - Ja, det er jeg. → - Jesteś pewien? - Tak, jestem.
(1.1) nei
ja ()
spójnik (1.1) i
ja ()
czasownik (1.1) jeść, spożywać
ja () йа
zaimek osobowy (1.1) ja
(1.1) Ja es mlodju. → Ja jestem młody.
(1.1)
ja ()
zaimek osobowy (1.1) ja
ja ()
partykuła (1.1) tak
Mihaela Zavašnik - "Slovenian. Phrase Book & Dictionary.", Zalozba Tuma d.o.o, 2004
ja ()
czasownik (1.1) przychodzić
(1.1) jak czasowniki jednosylabowe i nieregularne
kukuja
ja ()
partykuła twierdząca (1.1) tak (w odpowiedzi na pytanie czy…?; potwierdzenie czegoś)
(1.1)
(1.1) Kan vi tala svenska? Ja, det kan vi. → Czy umiemy mówić po szwedzku? Tak, umiemy.
(1.1) nej
zobacz też: Indeks: Szwedzki - Podstawowe zwroty
ja ()
wykrzyknik (1.1) ach tak!