jar ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wydłużona dolina o wąskim dnie i stromych zboczach, powstała najczęściej w wyniku erozyjnego działania wody, rzadziej poprzez aktywność osuwisk; (1.2) wiosna
(1.1-2)
(1.1) Płynący potok utworzył głęboki jar.
(1.1) kanion
jarek
(1.1) , z języków turkijskich; , (1.2)
(1.1)
(1.2) angielski: (1.1) ravine esperanto: (1.1) ravino estoński: (1.1) kuristik kaszubski: (1.1) wiłóz maoryski: (1.1) awaawa niemiecki: (1.1) Klamm nowopruski: (1.1) dāubā rosyjski: (1.1) яр ukraiński: (1.1) яр
jar ()
, , , , ,
rzeczownik (1.1) słój, słoik czasownik (2.1) potrząsnąć (2.2) wstrząsnąć kimś (wywrzeć nań wielki wpływ)
(1.1) jar; jars
(1.1) I bought a jar of jam. → Kupiłem słoik dżemu.
jarless
jar ()
(1.1) rok
jaro, jarcento, dekkelkjarulo, duonjaro, kvaronjaro, jardeko, lumjaro, lunjaro, jarduono, jarkvarono, jarmilo, provjaro, studjaro, superjaro, centjarulo, novjaro, jarvolumo jara, kelkjara, multjara, multajara, plurjara, dujara, trijara, kvarjara, kvinjara, sesjara, sepjara, okjara, naŭjara, dekjara, dekunujara, dekdujara, dektrijara, dekkvarjara, dekkvinjara, deksesjara, deksepjara, dekokjara, deknaŭjara, dudekjara, tridekjara, kvardekjara, kvindekjara, sesdekjara, sepdekjara, okdekjara, naŭdekjara, centjara, ducentjara, miljara, ĉiujara, ĉiudujara, kvaronjara, kurantjara, pasintjara, jardaŭra, jarcenta, jarmila, kvaronjara, venontjara kurantjare, pasintjare, venontjare
jar ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wiosna wg typu VI (żeński spółgłoskowy), wzór 1. : jari
(1.1) Máme tu peknú jar. → Mamy tu piękną wiosnę.
(1.1) neskorá / skorá jar → późna / wczesna wiosna • posol jari → zwiastun wiosny • rozpuk jari → pełnia wiosny
(1.1) vesna
jarný
ožiť ako mucha na jar → nagle się rozbudzić
(1.1)
jar ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) rok
jar ()
czasownik (1.1) kosztować, być wartym, mieć wartość