gren ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gałąź (1.2) gałąź (dziedziny, wiedzy, sportu) (1.3) odgałęzienie
(1) en gren, grenen, grene, grenene
(1.1) Kan du se de to alliker på grenen? → Widzisz te dwie kawki na gałęzi?
grene grenet
gren ()
(1.1) zboże
greno, grenero, grenejo
gren ()
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) gałąź
(1.1) en gren, grenen, grener, grenene lub ei gren, grena, grener, grenene
(1.1) Fuglen satt på den øverste grenen og sang. → Ptak siedział na najwyższej gałęzi i śpiewał.
(1.1) grein
gren ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gałąź (rośliny) (1.2) gałąź, dziedzina
(1.1-2) en gren, grenen, grenar, grenarna
(1.1) näringsgren
grena, grena sig