gust () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) poczucie piękna i harmonii
(1.1)
(1.1) Ania ubiera się zwyczajnie i bez gustu. (1.1) Ta kobieta ma dużo uroku: wszystkim przypada do gustu. (1.1) Nie bez znaczenia są tu też indywidualne gusta, które wpływają na ostateczny skład domowej wiśniówki, morelówki, dereniówki, jarzębiaka czy piołunówki.Nalewki
(1.1) mieć dobry / zły gust • w dobrym guście • przypadać do gustu
(1.1) smak, dobry smak
guścik gustować , zdegustować , zagustować gustowny gustownie
coś w tym guście • o gustach się nie dyskutuje • przypaść do gustu • rzecz gustu • są gusta i guściki
angielski: (1.1) taste duński: (1.1) smag esperanto: (1.1) gusto hiszpański: (1.1) gusto kaszubski: (1.1) szmaka , szëk kazachski: (1.1) талғам łaciński: (1.1) subtilitas niemiecki: (1.1) Geschmack rosyjski: (1.1) вкус rumuński: (1.1) gust słowacki: (1.1) vkus turecki: (1.1) beğeni, zevk, gusto ukraiński: (1.1) смак
gust ()
rzeczownik (1.1) podmuch wiatru, poryw (1.2) napływ energii, zryw, wybuch emocji
gusty, gustless gustily
gust ()
przymiotnik (1.1) gęsty
(1.1) gust, gusta, gusto; stopień wyższy gušći, gušća, gušće
(1.1) rijedak
gust ()
(1.1) smak, gust
bongusta, sengusta, malbongusta, subtilgusta gusti, gustigi, gustumi, bongusti gusto, antaŭgusto, postgusto, gustosenso, vingustumisto, bongustaĵo