__TOC__ grot ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych; (1.2) najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym;
(2.1) od: grota
(1.1) (1.2) (2.1)
(1.1) Groty w łucznictwie tarczowym mają zazwyczaj kształt paraboliczny.
(1.2) grotżagiel
(1.1) ostrze (1.2) żagiel
(1.1) broń, strzała (1.2) ożaglowanie
grocik
(1.2)
angielski: (1.1) arrowhead, spearhead; (1.2) mainsail esperanto: (1.1) pikilo, sagopinto; (1.2) grandvelo, ĉefvelo francuski: (1.1) pointe de flèche; (1.2) grand-voile, gran'voile hiszpański: (1.1) punta de flecha; (1.2) vela mayor niderlandzki: (1.2) grootzeil niemiecki: (1.1) Pfeilspitze; (1.2) Großsegel rosyjski: (1.1) наконечник стрелы; (1.2) грот włoski: (1.1) punta di freccia
grot ()
(1.1) grota
groto
grot ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) jaskinia