świetność ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cecha tego, co świetne
(1.1)
(1.1) (…) sama kopalnia w okresie świetności zatrudniała około 2000 górników: kopaczy — zwanych również stolnikami, nosiczy — wynoszących urobek, zajmujących się końmi — trybarzy, przetaczających bałwany solne — walaczy…Marcin Trzciński, Nurkowałem w solance nasyconej w: „Poznaj Świat”, nr 03/2017, 1 marca 2017, Gdańsk: Probier, ISSN 0032-6143 [za pośrednictwem KWJP]. (1.1) Żałosny mizerabilizm na jednym biegunie, a zwodnicza świetność na drugim nie wystarczy Bryllowi na dłuższą metę jako pokarm wyobraźni poetyckiej (…)Andrzej Lam, Teils, Wydawnictwo Literackie, 1970, str. 311.
(1.1) wspaniałość
świetny świetnie
arabski: (1.1) روعة , زهرة jidysz: (1.1) גלאַנץ (glanc) osmański: (1.1) آب (âb)