obuwie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami
(1.1)
(1.1) Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno to na nogi, to na odbicie swojej fizjonomii w zwierciadle, uśmiechnął się, kontent, że taki blask bije mu od głowy i obuwia.
(1.1) obuwie kołkowe
(1.1) buty, czółenka, kapcie, klapki, sandały, japonki, kozaki, botki, tenisówki
obuwniczy obuwniczy, obuwiowy obuć obuwniczy
zobacz też: Indeks:Polski - Obuwie
angielski: (1.1) footwear baskijski: (1.1) oinetako baszkirski: (1.1) аяҡ кейеме białoruski: (1.1) абутак chiński standardowy: (1.1) 鞋 (xié), 鞋类 (xiélèi) czeski: (1.1) obuv duński: (1.1) fodtøj , sko , skotøj , fodbeklædning hiszpański: (1.1) calzado kataloński: (1.1) calçat niemiecki: (1.1) Schuhwerk , Fußbekleidung norweski (bokmål): (1.1) fottøy norweski (nynorsk): (1.1) fottøy nowogrecki: (1.1) υπόδημα polski język migowy: rosyjski: (1.1) обувь szwedzki: (1.1) skodon , fotbeklädnad ukraiński: (1.1) взуття́ włoski: (1.1) calzature