boj ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) strach rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) chłopiec hotelowy, boy
(1.1) (2.1)
(1.1) strach, obawa (2.1) boy, garson, chłopak
(1.1) bojaźń bać się bojaźliwy (2.1) boy
(2.1)
(1.1) forma archaiczna, współcześnie występuje tylko w potocznym zwrocie „mieć boja”
boj ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) bitwa
boj ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) bój, walka
(1.1)
bojiště bojovný, bojový bojovat
(1.1) boj na život a na smrt • neschopen boje • pustit se do boje • zůstat v boji
boj ()
(1.1) szczekać
boji, bojeti, tirboji bojo, bojado, bojato
boj ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) , bukszpan (1.2) kopyto szewskie
boj ()
czasownik (1.1) gderać
boj ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) walka, bitwa, bój
bojový bojovo
boj ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) bój, walkaNina Snoj, Slovene Dictionary and Phrasebook, str. 33