Catherine Astrid Salome Freeman (ur. 16 lutego 1973 w Mackay) – australijska lekkoatletka pochodzenia aborygeńskiego, biegająca przede wszystkim na 400 metrów.

Życiorys Pierwszy złoty medal zdobyła już w wieku ośmiu lat, podczas szkolnych lekkoatletycznych mistrzostw. W 1994 roku podczas Igrzysk Wspólnoty Narodów wywołała dużo kontrowersji. Po zwycięstwie machała flagą aborygeńską i australijską. Freeman zachowała się podobnie podczas Igrzysk w Sydney w 2000, mimo iż takie praktyki są zakazane podczas igrzysk, jednak nie wywołało to kontrowersji, tym bardziej, że zapalała ona znicz olimpijski.

Freeman sama uważa się za rdzenną Aborygenkę, przez większość społeczeństwa uważana jednak za „półaborygenkę”.

Do największych jej sukcesów należy zaliczyć dwukrotne mistrzostwo świata (w 1997 i 1999) oraz 2 medale olimpijskie: srebrny w 1996 i złoty w 2000.

Przebieg kariery sportowej O Catherine Freeman po raz pierwszy usłyszano, gdy miała 15 lat. Wypadła bardzo dobrze w Szkolnych Mistrzostwach Australii. Startowała w sprincie, biegach przez płotki i skoku w dal. Jako wyróżniająca się biegaczka zdecydowała spróbować swych sił w selekcjach do drużyny 4x100 m do Igrzysk Wspólnoty Narodów (1990). Mimo że była lepsza od innych nie zdecydowano się na obsadzenie jej w zawodach indywidualnie na 100 metrów. Cathy powetowała stratę wygrywając w sztafecie 4x100 m.

Po wielkim sukcesie w Igrzyskach wspólnoty Cathy wystartowała w Mistrzostwach Australii wygrywając bieg na 200 metrów – stała się najmłodszą zawodniczką w historii, która zdobyła złoto (17 lat). Tego samego roku startowała w Bułgarii na MŚ Juniorów. Nie dała jednak rady dotrzeć do finału na 100 m, zajęła piąte miejsca na 200 i 4x100 metrów. W 1991 r. wygrała w Australii na 200 m i od tej pory powoli zaczęła myśleć o 400 metrach. Na Igrzyskach w Barcelonie startowała na 400 m bez większych sukcesów, dochodząc do finału tylko w sztafecie. Wkrótce potem startowała również w juniorskich MŚ.

W 1993 r. zdecydowała się biec tylko na 200 metrów i osiągnęła najlepszy rezultat jak do tej pory docierając do półfinału na MŚ w 1993 r. Rok później wygrywała już zarówno na 200 jak i 400 metrów podczas Mistrzostw Wspólnoty co zapewniło jej miano gwiazdy lekkoatletyki. W 1995 r. spotkał ją zawód, gdyż nie zdołała zdobyć medalu w Szwecji podczas MŚ (zajęła dopiero 4. miejsce). Mimo niepowodzenia nie zniechęcała się i ustanowiła aż 4 rekordy kraju na 400 m.

W 1996 r. uzyskała fenomenalny czas 49,85 s, pokonując barierę 50 sekund podczas zawodów w Melbourne. Jeszcze sześciokrotnie schodziła poniżej 50 sekund w sezonie i osiągnęła rekord życiowy – 48,63 s w Atlancie. Na igrzyskach w 1996 r. nie udało się Freeman zdobyć złotego medalu – Marie-José Pérec była lepsza z czasem 48,25 s. W 1997 po przejściu na emeryturę przez Francuzkę Pérec Cathy stała się niekwestionowaną mistrzynią 400 metrów. Była praktycznie bezkonkurencyjna przez ponad trzy lata. Sięgnęła m.in. po mistrzostwo świata. Na Igrzyskach w Sydney była zdecydowaną faworytką. Została zaszczycona możliwością zapalenia ognia olimpijskiego jako Australijka i Aborygenka. Zdobyła złoty medal.

Po okresie kontuzji wróciła w 2002 r., lecz bez większych sukcesów indywidualnych. W 2003 r. ustąpiła pola innej Australijce Janie Pittman. Wygrała wprawdzie w Mistrzostwach Australii, lecz jej główna konkurentka nie startowała. Zdając sobie sprawę, że jest coraz słabsza, zdecydowała się przejść na emeryturę. W grę wchodziło również coraz mniejsze umotywowanie do dalszej pracy po wygraniu wszystkiego, co było możliwe do wygrania. W wieku 30 lat zakończyła karierę.

Życie prywatne Urodziła się jako córka Normana Freemana – utalentowanego gracza rugby – i Cecili Sibley. Ojciec Cathy był alkoholikiem i opuścił rodzinę w 1978 r. W 1979 matka Cathy zamieszkała z Bruce'em Barberem, który w późniejszych latach stał się promotorem przyszłej atletki. Inwestował wszystkie pieniądze w Cathy, zapewniając jej możliwość startu w lekkoatletyce. W 1990 r. zmarła siostra Cathy – Anna Marie. 2 lata później zmarł biologiczny ojciec Cathy – Norman. W 1999 r. wyszła za mąż za Sandy Bodeckera – menadżera sportowego – który z czasem zachorował na raka. W 2003 wzięli separację. Spotykała się z australijskim aktorem Joelem Edgartonem. W kwietniu 2009 roku, wyszła za mąż za Jamesa Murcha. W 2011, parze urodziła się córka, Ruby Anne Susie.

Jest uważana za wzór do naśladowania dla innych Aborygenów. Jest symbolem pojednania ludności rdzennej z ludnością europejską (australijską) i nadejścia lepszych czasów dla Aborygenów. Wyznaje bahaizm. Wybrana została Młodym Australijczykiem Roku w 1990 i Australijczykiem Roku w 1998.

Rekordy życiowe RokDystansCzas1994100 m11,241994200 m22,252003300 m36,421996400 m48,63

Progresja wyników 100 m Czas 1989 11,42 1991 11,59 1993 11,43 1994 11,24 1996 11,27 1998 11,37 200 m Czas 1993 22,37 1994 22,25 1995 22,50 1996 22,89 1998 22,55 1999 22,82 2000 22,53 2002 23,64 2003 23,63 400 m Czas 1992 51,14 1993 51,34 1994 50,04 1995 50,21 1996 48,63 1997 49,39 1998 50,02 1999 49,67 2000 49,11 2002 52,59 2003 51,66

Osiągnięcia sportowe Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 17. 2 sierpnia 1992 Barcelona bieg na 400 m 51,52 s – Marie-José Pérec 7. 8 sierpnia 1992 Barcelona sztafeta 4 × 400 m 3:26,42 min + 6,22 s 29 lipca 1996 Atlanta bieg na 400 m 48,63 s + 0,38 s Marie-José Pérec 11. 1 sierpnia 1996 Atlanta bieg na 200 m 22,78 s - Marie-José Pérec 25 września 2000 Sydney bieg na 400 m 49,11 s – – 6. 28 września 2000 Sydney bieg na 200 m 22,53 s + 0,26 s Pauline Davis-Thompson 4. 30 września 2000 Sydney sztafeta 4 × 400 m 3:23,81 min + 0,56 s

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 9. 19 sierpnia 1993 Stuttgart bieg na 200 m 22,58 s – Merlene Ottey 4. 8 sierpnia 1995 Göteborg bieg na 400 m 50,60 s + 1,32 s Marie-José Pérec 10. 10 sierpnia 1995 Göteborg bieg na 200 m 22,82 s - Merlene Ottey 13 sierpnia 1995 Göteborg sztafeta 4 × 400 m 3:25,88 min + 3,49 s 5 sierpnia 1997 Ateny bieg na 400 m 49,77 s – – 26 sierpnia 1999 Sewilla bieg na 400 m 49,67 s – – 6. 29 sierpnia 1999 Sewilla sztafeta 4 × 400 m 3:28,04 min + 6,06 s Igrzyska Wspólnoty Narodów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 3 lutego 1990 Auckland sztafeta 4 × 100 m 43,87 s – – 23 sierpnia 1994 Victoria bieg na 400 m 50,38 s – – 26 sierpnia 1994 Victoria bieg na 200 m 22,25 s – – 28 sierpnia 1994 Victoria sztafeta 4 × 100 m 43,43 s + 0,44 s DQ. 28 sierpnia 1994 Victoria sztafeta 4 × 400 m - - 31 lipca 2002 Manchester sztafeta 4 × 400 m 3:25,63 min - -

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona sportsmenki Freeman na Sporting-Heroes Biografia, zdjęcia Cathy na Perfect People

Kategoria:Australijscy sprinterzy Kategoria:Australijscy medaliści olimpijscy Kategoria:Australijscy olimpijczycy (Barcelona 1992) Kategoria:Australijscy olimpijczycy (Atlanta 1996) Kategoria:Australijscy olimpijczycy (Sydney 2000) Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1996 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2000 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1996 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1995 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1997 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 1999 Kategoria:Medaliści Igrzysk Wspólnoty Narodów 1990 Kategoria:Medaliści Igrzysk Wspólnoty Narodów 1994 Kategoria:Medaliści Igrzysk Wspólnoty Narodów 2002 Kategoria:Aborygeni Kategoria:Urodzeni w 1973