Stanisław Antoni Aleksander Jaroński (ur. 5 kwietnia 1863 w Kielcach, zm. 13 listopada 1916 w tamże) – polski wiolonczelista i śpiewak operowy.
Życiorys Podczas pobytu z rodziną w Warszawie kształcił się pod kierunkiem Władysława Millera i Cesare'a Trombiniego. Dyplom uzyskał w Konserwatorium w Lipsku. W trakcie podróży po Europie, koncertował między innymi w Rzymie, Paryżu i Londynie, w tym w Royal Opera House w Covent Garden.
Śpiewał partie tenorowe m. in. w operach Halka, Faust, Pajace, Carmen, Straszny dwór oraz operetkach Ptasznik z Tyrolu, Zemsta nietoperza, Pierścień rodzinny i Taksator.
Rodzina Syn Feliksa Jarońskiego – pianisty, kompozytora i pedagoga oraz Stefanii z Głowackich (1835–1907); brat skrzypka Mieczysława oraz polityka i prawnika Wiktora; wnuk Józefa (1775–1834), sędziego Trybunału Cywilnego w Kielcach i Sądu Apelacyjnego w Warszawie; stryjeczny wnuk filozofa Feliksa. Był dziadkiem pianisty i pedagoga Jacka Jarońskiego (1925-2025).
Przypisy
Kategoria:Polscy wiolonczeliści Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Zmarli w 1916