Museo Vostell Malpartida (MVM) – hiszpańskie muzeum sztuki współczesnej w Malpartida de Cáceres w Estremadurze, poświęcone niemieckiemu artyście Wolf Vostell (1932–1998), współtwórcy ruchu Fluxus. Siedzibą muzeum jest zespół osiemnastowiecznej pralni wełny (Lavadero de Lanas) położony w obrębie pomnika przyrody Los Barruecos. Placówkę założyli w 1976 roku Vostell i jego żona Mercedes Guardado; od 1994 roku zarządza nią Junta de Extremadura.
Historia Vostell trafił do Malpartida de Cáceres w kwietniu 1974 roku. Skaliste otoczenie Los Barruecos określił jako „dzieło sztuki natury” i postanowił urządzić tam muzeum pod otwartym niebem. Za datę powstania muzeum przyjmuje się 30 października 1976 roku, kiedy u stóp skały Peña del Tesoro odsłonięto rzeźbę VOAEX (Viaje de (H)ormigón por la Alta Extremadura) – samochód marki Opel Admiral wtopiony w bryłę betonu.
Gruntowny remont budynków przeprowadziła w 1994 roku Junta de Extremadura, która od tego czasu prowadzi placówkę; udostępniono wówczas Kolekcję Wolfa i Mercedes Vostellów. Po śmierci artysty w 1998 roku kierownictwo artystyczne przejęła Mercedes Vostell, sprawując je aż do swojej śmierci w 2023 roku. W tym samym 1998 roku zbiory powiększyły się o Kolekcję Fluxus oraz kolekcję artystów konceptualnych, a rok później otwarto Centrum Interpretacji Dróg Pasterskich i Historii Pralni Wełny (Centro de Interpretación de las Vías Pecuarias e Historia del Lavadero de Lanas).
Siedziba Muzeum mieści się w dawnej pralni wełny z połowy XVIII wieku, na terenie objętego ochroną krajobrazu Los Barruecos, z charakterystycznymi granitowymi głazami i rozlewiskami. Powierzchnia wystawiennicza obejmuje około 14 tys. m². Poza salami ekspozycyjnymi działają tu ogród rzeźb oraz centrum interpretacji historii pralni i dróg pasterskich. Część prac Vostella stoi pod gołym niebem w samym krajobrazie Los Barruecos – należą do nich VOAEX (1976) i El muerto que tiene sed (1978).
Kolekcje Na ekspozycję stałą składają się trzy kolekcje.
Kolekcja Wolfa i Mercedes Vostellów Gromadzi prace założyciela z różnych okresów, od wczesnej instalacji Auto-Fieber (1973) po cykle z lat 90. Należą do niej m.in. VOAEX (1976), El muerto que tiene sed (1978), El Entierro de la Sardina (1985), Mythos Berlin (1986–1987), zespół rzeźb Los Toros de Hormigón (1990) oraz cykl Trashumancia (1993). Osobne miejsce zajmuje El Fin de Parzival – instalacja z motocykli zaprojektowana przez Salvadora Dalego, którą Vostell zrealizował w 1988 roku.
Kolekcja Fluxus – Donación Gino Di Maggio Liczący około 250 prac zbiór 31 twórców z Ameryki, Europy i Azji przekazał muzeum włoski kolekcjoner Gino Di Maggio, dyrektor Fondazione Mudima w Mediolanie i kurator wystawy Ubi Fluxus ibi motus na Biennale w Wenecji w 1990 roku. Wśród autorów znaleźli się m.in. Nam June Paik, George Maciunas, Dick Higgins, Alison Knowles, George Brecht i Charlotte Moorman.
Kolekcja artystów konceptualnych Obejmuje około 60 obiektów – obrazów, obrazów-obiektów, rzeźb i instalacji – autorstwa 48 artystów, którzy od początku istnienia muzeum byli związani z jego działalnością.
Przypisy
Kategoria:Muzea w Hiszpanii