Szlak wokół Annapurny () – najpopularniejsza i najbardziej klasyczna trasa trekkingowa w Nepalu. Trasa prowadzi wokół masywów Annapurna Himal i , a jej przejście zajmuje zwykle od trzech do czterech tygodni. Okrąża ona szereg wysokich szczytów Himalajów, w tym Annapurna I, Annapurna II, Annapurna III, oraz Gangapurnę.

Szlak biegnie od wschodu doliną rzeki , następnie przekracza przełęcz Thorong La (5416 m n.p.m.), po czym schodzi ku zachodowi doliną rzeki Kali Gandaki. Trasę można pokonywać również w przeciwnym kierunku, jednak wymaga to szybszego zdobywania wysokości podczas podejścia na przełęcz. Wzdłuż szlaku funkcjonują liczne schroniska i pensjonaty oferujące noclegi oraz wyżywienie dla turystów.

Przebieg trasy Jednym z najczęściej wybieranych punktów startowych jest miejscowość , do której można dotrzeć drogą prowadzącą z Dumre. Alternatywne warianty rozpoczynają się w rejonie Tarkughat lub Khudi, skąd szlak prowadzi do doliny Marsyangdi. Mniej uczęszczane odcinki umożliwiają obserwację życia mieszkańców górskich wiosek, których gospodarka nie jest w tak dużym stopniu związana z obsługą ruchu turystycznego.

Początkowo szlak prowadzi przez tarasowe pola ryżowe i subtropikalne tereny rolnicze. W okolicach Bahundanda krajobraz kulturowy zaczyna się zmieniać. Coraz częściej spotykane są osady zamieszkane przez przedstawicieli grup etnicznych Gurungów i Magarów. Charakterystyczne domy pokrywane są białym wapnem lub ochrą, co odzwierciedla przenikanie się różnych tradycji kulturowych oraz zmianę warunków środowiskowych. Wraz ze wzrostem wysokości dolina staje się coraz węższa. Pola ryżowe ustępują miejsca uprawom prosa, a stoki gór porastają lasy dębowe i rododendronowe.

W miejscowości Tal rozwój turystyki doprowadził do powstania licznych schronisk i zajazdów obsługujących trekkingowców. Dalej na północ znajduje się , historycznie związane z handlem transhimalajskim.

W 1995 roku okolice Bagarchhap zostały dotknięte dużym osuwiskiem ziemi, które uszkodziło część szlaku. W jego następstwie wytyczono nową trasę wykutą w skale, omijającą najbardziej niebezpieczny fragment doliny. Dawniej jednym z głównych połączeń z południowymi regionami Nepalu był wysokogórski szlak prowadzący przez przełęcz Namun Bhanjyang do rejonów Ghanpokhara, Khudi oraz doliny Modi Khola.

W miarę zdobywania wysokości klimat staje się chłodniejszy, a lasy liściaste przechodzą stopniowo w lasy iglaste. Ważnym punktem na trasie jest Chame, administracyjne centrum dystryktu Manang. Znajdują się tam posterunek policji, podstawowa infrastruktura administracyjna oraz naturalne gorące źródła wykorzystywane przez mieszkańców i turystów.

Z okolic Chame możliwe jest także wejście do niektórych bocznych dolin Himalajów, jednak część z nich wymaga uzyskania specjalnych zezwoleń ze względu na ich położenie w strefach chronionych lub przygranicznych.

Na północ od miejscowości Chame krajobraz staje się coraz bardziej surowy i przypomina obszary położone na pograniczu Tybetu. Mieszkańcy osad takich jak Near i Kha wywodzą się z ludności tybetańskiej i podobnie jak społeczności zamieszkujące region Dolpo przez długi czas utrzymywali ograniczone kontakty z otaczającym światem. Ze względu na trudne warunki klimatyczne rolnictwo ogranicza się głównie do uprawy jęczmienia, gryki i ziemniaków. Istotnym elementem lokalnej gospodarki pozostaje również hodowla jaków, dostarczających mięsa i produktów mlecznych, natomiast w okresie letnim dietę uzupełniają warzywa uprawiane na niewielkich polach.

W pobliżu miejscowości Bhratang znajduje się charakterystyczna ściana skalna z ciemnego marmuru, rozpięta pomiędzy dwoma skalnymi występami wysoko nad doliną rzeki Marsyangdi. W tradycji miejscowych Gurungów miejsce to znane jest jako „Skała Duchów” i wiązane jest z wyobrażeniami dotyczącymi drogi dusz do zaświatów. Dalej szlak prowadzi przez lasy sosnowe do szerokiej doliny Nyeshang, stanowiącej górną część regionu Manang.

Przypisy

Kategoria:Turystyka w Nepalu Kategoria:Górskie szlaki turystyczne