Fritz Burmann (ur. 11 sierpnia 1892 w Wiedenbrück, zm. 20 września 1945 w Ingolstadt) – niemiecki malarz, grafik i projektant witraży, w latach 1926–1936 profesor Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu, następnie w Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie.
Życiorys mały|Mutter Erde (Matka Ziemia), 1938 mały|Witraże w budynku seminarium w Braniewie, 1932 Od 1906 do 1910 roku odbywał praktykę malarską w pracowni malarza Heinricha Repkego w Wiedenbrück. W latach 1909–1912 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w DüsseldorfieKünstler und Künstlerinnen der Düsseldorfer Malerschule (Auswahl, Stand: November 2016) (Internet Archive) oraz w Monachium (u ), a od 1910 do 1914 roku pobierał nauki u malarza malarstwa historycznego i kościelnego (1866–1951) w Angermund koło Düsseldorfu. Tam nauczył się technik malowania na szkle oraz malarstwa ściennego. Po ukończeniu akademii w Düsseldorfie i Monachium, aby doskonalić swój warsztat, odbywał podróże do Włoch, Francji, Belgii i na Litwę. Po powrocie został uczniem prof. Augusta Deussera. Służył jako oficer podczas I wojny światowej, był ciężko rannyHanns Heinz Ewers: Fritz Burmann – Düsseldorf. w: Deutsche Kunst und Dekoration. Band 56, Verlagsanstalt Alexander Koch, Darmstadt 1925, s. 16–20). Około 1920 roku połączył warsztat z Wernerem Peinerem i Richardem Gessnerem, tworząc „Dreimann-Bund” (Sojusz Trzech). Do 1926 roku mieszkał w Düsseldorfie-Oberkassel przy Kaiser-Wilhelm-Ring 36Handbuch des Kunstmarktes: Kunstadressbuch für das Deutsche Reich, Danzig und Deutsch-Österreich — Berlin: Antiqua Verl.-Ges. Kalkoff, 1926, s. 527.
W 1926 roku został profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu i przez dziesięć lat prowadził tam kursy dla najlepszych studentów. Jednym z nich, w latach 1931/1932, był Hubert Berke, który stał się jednym z najważniejszych malarzy niemieckiego informelu w okresie powojennym. Fritz Burmann był członkiem Niemieckiego Związku ArtystówOrdentliche Mitglieder des Deutschen Künstlerbundes seit der Gründung 1903. W 1933 roku został mianowany członkiem zwyczajnym Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych. Od 1936 roku aż do śmierci Burmann był profesorem Vereinigte Staatsschulen für freie und angewandte Kunst (Zjednoczonych Szkół Sztuk Pięknych i Stosowanych), od 1939 roku Państwowej Akademii Sztuk Pięknych w BerlinieDer Maler Fritz Burmann nach Berlin berufen [w: Mitteldeutschland, 28 października 1936, s. 3]Altpreußische Biographie. Herausgegeben im Auftrage der Historischen Kommission für ost- und westpreußische Landesforschung, Band IV 1. Lieferung, Ergänzungen zu Band I bis Ill, N. G. Elwert Verlag - Märburg/Lähn 1984, s. 1079.
W okresie nazistowskim Burmann był członkiem Izby Sztuk Pięknych Rzeszy. Udokumentowano jego udział w 41 wystawach w tym okresie, w tym w Wielkiej Niemieckiej Wystawie Sztuki (Große Deutsche Kunstausstellung) w Monachium w 1939 roku, gdzie Hitler kupił obraz Burmanna Blick aufs Meer za 1800 marek. Wczesne prace ekspresjonistyczne Burmanna uznano za „zdegenerowane”, a w 1937 roku, w ramach ogólnokrajowej kampanii „Sztuka wynaturzona”, pięć jego prac skonfiskowano z kolekcji publicznych.
W 1932 zaprojektował bardzo nowoczesne, zarówno w rysunku jak i technice, witraże do nowego gmachu seminarium duchownego w BraniewieAndrzej Lesiński Budowa seminarium duchownego w Braniewie w 1932 roku, w: Studia Warmińskie XXXVIII (1991)Weronika Wojnowska Pracownie witrażowe i artyści z Królewca na terenie Prus Wschodnich i Zachodnich w drugiej połowie XIX i pierwszej połowie XX wieku, Warmińsko-Mazurski Biuletyn Konserwatorski. [R. 11 (2019), s. 148–159.
Na cześć Fritza Burmanna nazwano ulicę jego imieniem w jego rodzinnym mieście, dzisiejszym Rheda-Wiedenbrück.
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Niemieccy malarze Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie)