Krótkowarg asamski (Chilobrachys assamensis) – gatunek pająka z rodziny ptasznikowatych. Zamieszkuje Indie.
Taksonomia Gatunek ten po raz pierwszy opisany został w 1909 roku przez Arthura Stanleya Hirsta na łamach „Records of the Indian Museum, Calcutta”. Jako miejsce typowe wskazano Sibsagar w indyjskim Asamie. W 2012 roku Seema Keswani i Ganesh Vankhede dokonali redeskrypcji gatunku.
Morfologia Pająk osiągający 25 mm długości ciała i około 37 mm długości odnóża czwartej, najdłuższej pary. Prosoma u jednego z samców ma 9,3 mm długości i 7,7 mm szerokości, a u jednej z samic 10,8 mm długości i 7,8 mm szerokości.
Karapaks jest dłuższy niż szerszy, ciemnobrązowy, czasem z żółtawym lub pomarańczowym odcieniem. U samca jego długość jest mniej więcej równa długości nadstopia ostatniej pary, u samicy zaś niemal równa łącznej długości nadstopia i stopy ostatniej pary. Wzgórek oczny jest niski. Oczy przednio-boczne leżą nieco bardziej z przodu niż przednio-środkowe, które to leżą dalej od siebie niż od oczu przednio-bocznych. Oczy tylno-środkowe leżą trochę bardziej z przodu niż tylno-boczne. Odległość między oczami tylno-środkowymi i tylno-bocznymi jest mniejsza niż między tylno-bocznymi i przednio-środkowymi. Jamka jest szeroka, nieznacznie zagięta.
Ciemnobrązowe szczękoczułki mają na przedniej krawędzi bruzdy 11 zębów, na tylnej krawędzi grube i nieregularne skopule, a na powierzchni zewnętrznej szczecinki rozmieszczone w szeregach. Brak jest rastellum, występuje zaś narząd strydulacyjny. Szczęki mają przedni płat przekształcony w stożkowaty wyrostek. Zaopatrzone są w liczne kuspule oraz w maczugowate trichobotria, pozbawione zaś są serruli. Szersza niż dłuższa warga dolna ma kuspule u samca w przedniej trzeciej części, a u samicy w przednich ¾. U samicy po obu stronach wargi występują sztywne szczecinki, których brak u samca. Sternum jest dłuższe niż szersze, zrośnięte z wargą, w tyle zakończone przed biodrami ostatniej pary. Barwę ma złociście brązową z szarymi włoskami. Odnóża są ciemnobrązowe z rudopomarańczowym odcieniem, obficie owłosione. Kolejność par odnóży od najdłuższej do najkrótszej to IV, I, II, III. Wszystkie stopy mają skopule na całej długości i zwieńczone są dwoma piłkowanymi pazurkami, a te ostatniej pary ponadto małym, hakowatym, niepiłkowanym pazurkiem trzecim. Przypazurkowe kępki włosków są gęste i irydyzująco ubarwione. Skopule nadstopi ostatniej pary podzielone są na dwa szeregi szczecinek. Trichobotrii maczugowatych na każdej stopie jest od 12 do 15, a ponadto stopy i nadstopia dysponują trichbotriami nitkowatymi. Nadstopia pierwszej pary nie mają kolców, drugiej pary mają po dwa kolce brzuszne, a pozostałych par mają oprócz nich po dwa kolce boczne.
Opistosoma jest dłuższa niż szersza, brązowa i owłosiona.
Nogogłaszczki samca dysponują rozdwojonym cymbium porośniętym metalicznie połyskującymi szczecinkami oraz muszlowatym bulbusem ze stożkowatym sklerytem odsiebnym i krótkim, spiralnie skręconym embolusem o wyraźnym kilu.
U samicy występuje para prosto zbudowanych, nierozgałęzionych spermatek o szerokiej podstawie i okrągławo zakrzywionym dozewnętrznie wierzchołku.
Rozprzestrzenienie Gatunek orientalny, znany tylko z indyjskiego Asamu.
Przypisy
Kategoria:Ptasznikowate Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Indii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1909 roku