Adolf Bienenstock (ur. 6 marca 1888 w Tarnowie, zm. 1937 w Przemyślu lub 18 listopada 1962 w GdyniPudłocki Tomasz, Podwójne życia rozdarte traumą - Adolf Bienenstock vel Władysław Strzelecki, „Nasz Przemyśl” 2007, nr 8, s. 41) – malarz, przedstawiciel polskiego ekspresjonizmu. Nauczyciel szkolny, związany z Galicją Wschodnią.
Życiorys Urodził się 6 marca 1888 r. w Tarnowie jako syn Kelmana i Rozy z Knopfów. W latach 1907–1911 studiował u Józefa Mehoffera w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Z dniem 30 sierpnia 1911 r. został mianowany zastępcą nauczyciela w Gimnazjum Ukraińskim w Przemyślu. W 1913 r. zdał egzamin nauczycielski z rysunków przed Krakowską Komisją Egzaminacyjną. W listopadzie 1918 r. został przeniesiony do Gimnazjum w Drohobyczu, gdzie uzyskał tytuł nauczyciela rzeczywistego.
Związał się też z życiem tamtejszej inteligencji. W 1921 r. miał wspólną wystawę z Brunonem Schulzem. W 1919 r. zadebiutował na wystawie lwowskiego Koła Miłośników Sztuki Żydowskiej, wystawiając Portret dra B. Uprawiał malarstwo portretowe: Portret Żydówki, Portret poety S., Portret żony. W jego twórczości często pojawiają się wątki społeczno-egzystencjalne (Człowiek z miasta, Dziewczyna z miasta) oraz związane z historią i tradycją Żydów w Polsce – m.in. Dybuk. Malował też pejzaże: Wiosna, Zima; widoki miejskie: Katedra w Przemyślu, Stary Lublin; studia rodzajowe: Młody Żyd. Regularnie wystawiał swoje prace w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie.
10 listopada 1922 r. przeniesiono go do I Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Przemyślu, gdzie był m.in. szkolnym nauczycielem przyszłego artysty plakacisty Ludwika Cieślika. W marcu 1923 r. urządził zbiorową wystawę swoich prac w Lwowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych, a w 1924 r. – w sali Rady Miejskiej w Przemyślu. Malował także portrety przyjaciół i znajomych. Był autorem polichromii i projektu witraży synagogi Scheinbacha przy ul. Słowackiego. Wykonane przez niego polichromie na ścianach i suficie synagogi nawiązywały do tematów biblijnych i legend żydowskich. Także witraże jego projektu były oparte na oryginalnych motywach żydowskich. Opracowane przez niego wnętrza zdobyły powszechne uznanie, jako wybitny przykład żydowskiej sztuki sakralnej. Od sierpnia 1931 r. pracował jako nauczyciel w Gimnazjum im. E. Rydza-Śmigłego w Brzeżanach. W 1932 r., ze względu na zmieniające się programy szkolne, złożył w Państwowym Instytucie Robót Ręcznych w Warszawie egzamin uproszczony z robót ręcznych, uprawniający go do nauczania tego przedmiotu w szkołach średnich.
Niejasności w sprawie daty śmierci i zmiany tożsamości Według oficjalnego biogramu w Słowniku artystów polskich zmarł w 1937 r. w Przemyślu. Jednak zdaniem historyka oświaty Tomasza Pudłockiego, przeczą temu źródła znajdujące się w Archiwum Państwowym we Lwowie. W 1938 r. Bienenstock miał korespondować z Ministerstwem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. W trakcie II wojny światowej Adolf Bienenstock miał ukrywać się w domach lokalnych rodzin ziemiańskich, zarabiając na życie malowaniem. W trakcie wojny miał również zmienić imię i nazwisko, przybierając nową tożsamość jako Władysław Strzelecki. Po wojnie miał osiedlić się w Gdyni, zatrudniając się jako wykładowca w Szkole Morskiej w Gdyni, gdzie nauczał matematyki, fizyki i chemii, a także pisał podręczniki matematyczne.
Według Pudłockiego, Bienenstock zmarł jako Władysław Strzelecki 18 listopada 1962 r. w Gdyni.
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Projektanci witraży Kategoria:Urodzeni w 1888