Balbina Steffenone (namna også skrivne Bina og Steffanon eller Steffenoni, ) var ein italiensk sopran på 1800-talet.
Ho var fødd i Torino, og studerte i Bologna under Teresa Bertinotti. Etter å ha sunge fleire stader i Italia, var ho ved Royal Opera House og Covent Garden i London frå 1845 til 1847, og drog deretter til Nord-Amerika, der ho blei verande i sju år. Ho opptredde frå Boston til Mexico by og Havana, og var hovudsongar i selskapet til Giovanni Bottesini kring 1850. Med han var ho involvert i den andre framføringa av den meksikanske nasjonalsongen i september 1854.
Ho song i den amerikanske premieren av Il trovatore ved Academy of Music i New York, og delte rollene til Leonora og Ines i denne produksjonen. Då ho kom tilbake frå Cuba i 1855 spelte ho Lucrezia Borgia i operaen med same namn, og blei kalla «ein av dei få som er verdt å velkoma igjen» i New York Times; men meldaren Richard Grant White skreiv at røysta hennar hadde forverra seg til «eit forvirra skrik».
Ho fortsette karrieren i Europa, og var i Wien i 1859 og Napoli i 1860-61, der ho skapte Morosina av Errico Petrella. Ho skal ha pensjonert seg i 1862, men tok òg del i premieren av Vincenzo Battista sin Giovanna di Castiglia på Teatro San Carlo i Napoli i 1863.
Ho døydde i Napoli i 1896.
Kjelder
Denne artikkelen bygger på «Balbina Steffenone» frå , den 12. desember 2023.
Kategori:Italienske operasongarar Kategori:Folk frå Torino Kategori:Songarar frå 1800-talet