ost ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ser
(1.1) en ost, osten, oste, ostene
(1.1) Han spiste fire stykker med ost. → (On) zjadł cztery kanapki z serem.
(1.1) ostehøvl / osteskærer → krajacz do sera • en skive / et stykke ost → plasterek / kawałek sera • smelteost / smøreost / flødeost → serek topiony
ost ()
(1.1) kość, ość
osto, ostaro, ostejo, ostero, osteto, balenosto, fiŝosto, ludostoj, vangosto osta, ĝisosta ostiĝi
ost ()
rzeczownik (1.1) zakup (1.2) nabycie
ost ()
czasownik (1.1) wąchać
ost ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ser
(1.1) en ost, osten, oster, ostene
ost ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ser
(1.1) ein ost, osten, ostar, ostane
ost ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wschód (kierunek)Pledari rumantsch-englais
ost ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) ser (1.2) wschód (kierunek)
(1.1) en ost, osten, ostar, ostarna (1.2) en ost, osten;
(1.1) Man börjar vid ena ändan av bordet med fiskrätter - sill, räkor, lax o.d. - sedan kött och äggrätter, sedan efterrätt, sedan ost. → Zaczyna się przy jednym końcu stołu z daniami rybnymi - śledziem, krewetkami, łososiem itp. - potem mięso i dania z jaj, potem deser a potem ser.
(1.1) mesost • osthyvel • ostkniv • ostsmörgås
(1.2) öst, öster
(1.1) lyckans ost
ost ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) konar