__TOC__ kontur ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) linia, zarys kształtu (1.2) mapa z zaznaczonymi tylko liniami lądów, głównych rzek, gór itp. (1.3) linia obwodząca dany motyw na malowidle lub rysunku, odgraniczająca płaszczyzny od siebie
(1.1-3)
(1.1) zarys, sylweta, obrys, sylwetka, szkic, schemat, profil (1.3) obrys, obrysowanie
konturówka , konturóweczka , konturowość konturować konturowy konturowo
angielski: (1.1) contour, outline bułgarski: (1.1) контур , контура , очертание chorwacki: (1.1) obris czeski: (1.1) kontura, obrys duński: (1.1) kontur esperanto: (1.1) konturo francuski: (1.1) contour hiszpański: (1.1) contorno , perímetro interlingua: (1.1) contorno kaszubski: (1.1) kòntur , òbcéch , òbrët kataloński: (1.1) contorn łotewski: (1.1) kontūra niemiecki: (1.1) Kontur , Umriss portugalski: (1.1) contorno rosyjski: (1.1) абрис serbski: (1.1) контура szwedzki: (1.1) kontur ukraiński: (1.1) контур węgierski: (1.1) kontúr; (1.3) kontúr włoski: (1.1) contorno
kontur ()
(1.1) kontur
konturo konturi, konturiĝi konture
kontur ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) kontur, zarys
(1.1) en kontur, konturen, konturer, konturerna
(1.1) konturteckning