kost ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kość
(1.1) kost, kosti, kosti, kost, kosti / košću, kosti, kosti; kosti, kosti / kostiju, kostima, kosti, kostima, kostima, kosti
kost ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kość (1.2) laska, ładna dziewczyna
(1.1-2)
kostní
promoknout až na kost • mrzne, až kosti praští
kost ()
(1.1) (1.2-3)
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) miotła (1.2) dieta (1.3) dieta
(2.1) = koste
(1.1) en kost, kosten, koste, kostene (1.2,3) en kost, kosten,
(1.1) Jeg har set en heks på en kost! → Widziałam czarownicę na miotle! (1.2) Imidlertid viser resultater fra den nationale undersøgelse af danskernes kost og fysiske aktivitet, at kartoflen er en væsentlig del af den danske madkultur. → Wyniki krajowego badania diety i aktywności fizycznej Duńczyków wykazują jednak, że ziemniak jest istotną częścią duńskiej kultury kulinarnej. (1.2) En kost med et tilstrækkeligt indhold af vitamin D og calcium reducerer risiko for osteoporotiske brud hos personer ældre end 50-60 år. → Dieta z wystarczającą zawartością witaminy D i wapnia zmniejsza ryzyko złamań osteoporotycznych u osób w wieku powyżej 50-60 lat.
(1.1) kosttilskud → suplement diety
(1.1) (1.2)
(1.2) diæt (dieta np. odchudzająca)
kost ()
(1.1) kosztować
kosti kosto kosta, multekosta, senkosta, malmultekosta koste, ĉiakoste, malmultekoste
kost ()
czasownik (1.1) gryźć
kost ()
кост
rzeczownik (1.1) kość
(1.1) kost; kostis
kost ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kość
okostje kosten
kost ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) pokarm, pożywienie, wyżywienie, wikt
(1.1) en kost, kosten,
(1.1) kosthåll • kostkunskap