kaj

kaj ()

zaimek pytajny (1.1) gdzie

(1.1)

(1.1) Kaj to je? → Gdzie to jest?

kajś, kajsi, kajsik

(1.1)

kaj ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) keja, nabrzeże

(1.1) en kaj, kajen, kajer, kajerne

(1.1) Der ligger en død rotte på kajen. → Na nabrzeżu leży martwy szczur.

(1.1) gå til kaj

(1.1) pier

kaj ()

spójnik (1.1) i (1.2) a

(1.1) Steloj, planedoj kaj kometoj estas astroj. → Gwiazdy, planety i komety są ciałami niebieskimi. (1.2) Rozo estas floro kaj kolombo estas birdo. → Róża jest kwiatem a gołąb jest ptakiem.

(1.1) kaj tiel plu, kaj aliaj, kaj ceteraj

kajo k.

kaj ()

(1.1) i, koniunkcja (1.2) peron, molo

kaj kajo, malkajo, kaj-signo

(1.1)

kaj ()

rzeczownik (1.1) noga

niejasna; ostatecznie może z → kopać, ryć (w ziemi), (khan) ,

kaj ()

zaimek (1.1) gdzie

kaj ()

zaimek (1.1) co

(1.1)

(1.1) Kaj je to? → Co to jest?

kaj ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) nabrzeże (portowe) (1.2) bulwar

(1.1-2) en kaj, kajen, kajer, kajerna