idol ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, którą się podziwia rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) figura bóstwa
(1.1) (2.1)
(1.1) Moim idolem jest Krzysztof Krawczyk. (2.1) Ten idol pochodzi z epoki brązu.
(1.1) być + idolem (dla)
(1.1) autorytet, bożyszcze (2.1) bałwan
(1.1) fan, kibic
idolatria
(1.1) od (2.1) (2.1) < < (eídōlon) → widmo, obraz
angielski: (1.1) idol; (2.1) idol baskijski: (1.1) idolo, jainko txiki; (2.1) idolo bułgarski: (1.1) идол , кумир ; (2.1) идол , кумир duński: (1.1) idol francuski: (1.1) idole ; (2.1) idole hiszpański: (1.1) ídolo ; (2.1) ídolo japoński: (1.1) アイドル kataloński: (1.1) ídol kazachski: (2.1) пұт koreański: (1.1) 우상 niemiecki: (1.1) Idol ; (2.1) Idol nowogrecki: (1.1) είδωλο ; (2.1) είδωλο portugalski: (1.1) ídolo ; (2.1) ídolo rumuński: (2.1) cumir sanskryt: (2.1) सुर słowacki: (1.1) idol ; (2.1) idol słowiński: (2.1) bóg , bȯ́u̯šk , bȯ́u̯stvɵ szwedzki: (1.1) idol ukraiński: (1.1) ідол węgierski: (2.1) bálvány
idol ()
rzeczownik (1.1) bożek, bałwan (1.2) idol idols
(1.1) This idol seems to be Egyptian. → Ten bożek wygląda na egipski. (1.2) Soccer players are idols for their fans. → Piłkarze są idolami dla swoich fanów.
(1.2) fan
idolize idolization
(1.1) średniowieczny , ze , z , z eidolon - „obraz” (1.2) z (1.1)
idol ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) idol
idol ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) idol
idol ()
(1.1) bożek, bałwan
idol ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) idol – przedmiot, któremu oddaje się cześć rzeczownik, rodzaj męski żywotny (2.1) idol – osoba szczególnie podziwiana
(1.1) modla
idolizovať idolový
idol ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bożyszcze, idol
(1.1) en idol, idolen, idoler, idolerna
(1.1) tonårsidol