idol ()

,

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, którą się podziwia rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) figura bóstwa

(1.1) (2.1)

(1.1) Moim idolem jest Krzysztof Krawczyk. (2.1) Ten idol pochodzi z epoki brązu.

(1.1) być + idolem (dla)

(1.1) autorytet, bożyszcze (2.1) bałwan

(1.1) fan, kibic

idolatria

(1.1) od (2.1) (2.1) < < (eídōlon) → widmo, obraz

angielski: (1.1) idol; (2.1) idol baskijski: (1.1) idolo, jainko txiki; (2.1) idolo bułgarski: (1.1) идол , кумир ; (2.1) идол , кумир duński: (1.1) idol francuski: (1.1) idole ; (2.1) idole hiszpański: (1.1) ídolo ; (2.1) ídolo japoński: (1.1) アイドル kataloński: (1.1) ídol kazachski: (2.1) пұт koreański: (1.1) 우상 niemiecki: (1.1) Idol ; (2.1) Idol nowogrecki: (1.1) είδωλο ; (2.1) είδωλο portugalski: (1.1) ídolo ; (2.1) ídolo rumuński: (2.1) cumir sanskryt: (2.1) सुर słowacki: (1.1) idol ; (2.1) idol słowiński: (2.1) bóg , bȯ́u̯šk , bȯ́u̯stvɵ szwedzki: (1.1) idol ukraiński: (1.1) ідол węgierski: (2.1) bálvány

idol ()

rzeczownik (1.1) bożek, bałwan (1.2) idol idols

(1.1) This idol seems to be Egyptian. → Ten bożek wygląda na egipski. (1.2) Soccer players are idols for their fans. → Piłkarze są idolami dla swoich fanów.

(1.2) fan

idolize idolization

(1.1) średniowieczny , ze , z , z eidolon - „obraz” (1.2) z (1.1)

idol ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) idol

idol ()

rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) idol

idol ()

(1.1) bożek, bałwan

idol ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) idol – przedmiot, któremu oddaje się cześć rzeczownik, rodzaj męski żywotny (2.1) idol – osoba szczególnie podziwiana

(1.1) modla

idolizovať idolový

idol ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) bożyszcze, idol

(1.1) en idol, idolen, idoler, idolerna

(1.1) tonårsidol