honor ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) czyjeś poczucie godności (1.2) czyjeś dobre imię związane z czcią, poważaniem, szacunkiem (1.3)
(1.1-2)
(1.1) Uczynił to, by zachować swój honor.
(1.1) godność
(1.2) chwała, sława, uznanie
honorowanie , dyshonor honorować honorowy, niehonorowy, honorny honorowo, niehonorowo oddawać honor • plama na honorze • punkt honoru • słowo honoru • splamić honor • unieść się honorem • wyjść z honorem • zwracać honor • honor jak papier, gdy raz się splami, to już go nie wyczyścisz
(1.1-2)
amharski: (1.1) ክብር angielski: (1.1) honor, honour arabski: (1.1) شرف , عرض brithenig: (1.1) onur duński: (1.1) ære ; (1.2) ære esperanto: (1.1) honoro; (1.2) honoro francuski: (1.1) honneur hiszpański: (1.1) honor japoński: (1.1) kaszubski: (1.2) tcza kazachski: (1.1) намыс kirgiski: (1.1) намыс osmański: (1.1) آب (âb) rosyjski: (1.1) честь ; (1.2) почёт ; (1.3) почёт tuvalu: (1.1) āva węgierski: (1.1) becsület wilamowski: (1.1) honor; (1.2) ēre włoski: (1.1) onore wolof: (1.1) jom
honor ()
rzeczownik (1.1) honor czasownik (2.1) honorować, wyróżniać, odznaczać (2.2) honorować, uznawać (np. obcojęzyczny dokument)
(1.1) honour (2.1-2) honour
honour honour honourable, honorable, honorary, honorific, honorless hon, Hon honorably, honourably, dishonorably
honor ()
(1.1) czcić, honor, zaszczytny, honorowo
honoro, honordigno, malhonoro, senhonorigo honora, honoriga, honorinda, malhonora, senhonora honore honori, honorigi, malhonori, senhonorigi
honor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) honor, cześć
(1.1) honores
(1.1) Mi honor no me permite esta clase de actos. → Mój honor nie pozwala mi na tego typu czyny.
(1.1) honra, estima
honorable, honorario honorario , honorabilidad honrar
, –ōris
honor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) zaszczyt (1.2) szacunek, poważanie (1.3) godność
(1.1-3) honor (honos), honoris albo
(1.2) honos, aestimatio
honorabilis
cursus honorum • honos habet onus
honor ()
rzeczownik (1.1) honor