__TOC__ honoro ()
rzeczownik (1.1) cześć, honor (1.2) zaszczyt, honory
(1)
(1.1) akiri / atingi / ĝui / perdi / ricevi / serĉi / trovi honoron (1.2) doni / fari honoron
(1.1) digno, gloro
(1.1) malhonoro (1.2) senhonorigo
honordigno, malhonoro, senhonorigo honora, honoriga, honorinda, malhonora, senhonora honore honori, honorigi, malhonori, senhonorigi al ĉiu sinjoro estu lia honoro • al grandaj sinjoroj grandaj honoroj • ekstere honoro, interne doloro • honoro ne donas, kion stomako bezonas • ju pli da honoro, des pli da laboro • kiam kreskas honoro, kreskas humoro • kiu amas honoron, amu laboron • kiu havas oron, havas honoron • laboro kondukas al honoro kaj oro • mono perdita, nenio perdita; honoro perdita, ĉio perdita • ne ekzistas honoro sen laboro • ne venas honoro sen laboro • pli bona estas virto sen oro, ol oro sen honoro • pli bona virto sen oro, ol oro sen honoro • por honoro ni dankas, se manĝ' al ni mankas • truon de l' honoro flikos neniu tajloro
honoro ()
(1.1)