concourir ()
czasownik (1.1) współzawodniczyć, rywalizować, ubiegać się, starać się (o coś)Jerzy Dobrzyński, Irena Kaczuba, Bogusława Frosztęga, Wielki słownik francusko-polski. Tom I. A-L, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1980, s. 983, ISBN 83-214-0065-5 (1.2) przecinać się, zbiegać sięLe Nouveau Petit Robert de la langue français 2010 (1.3) przyczynić się (do czegoś), mieć wkład (w coś), współdziałać (w czymś)
(1.1) Ils concurrent pour un emploi public. → Oni ubiegają się o stanowisko w sektorze publicznym. (1.2) Les trois hauteurs d'un triangle concurrent en un même point. → Trzy wysokości trójkąta przecinają się w tym samym punkcie. (1.3) Il a concouru à mon succès. → Przyczynił się do mojego sukcesu. (1.3) Plusieurs facteurs ont concouru à mon choix. → Kilka czynników wpłynęło na mój wybór.
(1.1) concourir + pour → starać się o (coś) (1.3) coucourir + à → przyczynić się do
concours , concurrence , concurrent concurrencer concurremment