poncz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, herbaty,cukru, soku owocowego i przypraw; (1.2) syrop alkoholowy do nasączania ciast
(1.1)
(1.1) W niskich pokoikach parterowej murowanki mieścił się zakład Nowackiego pod nazwą kawiarni. Zbierali się tam na poncz, ulubiony wówczas napój, z arakiem i cytryną po złotówce, a z ananasem po półtorej, ówcześni „cyganie”Franciszek Galiński, Gawędy o Warszawie, PIW, Warszawa 1960, s. 125..
(1.1) waza z ponczem (1.2) ciasto z ponczem
(1.1) napój
(1.1) arak, cukier, herbata, rum, sok, wino
ponczyk ponczowy
z
Wariant „” jest niepoprawny. Forma dopełniacza liczby mnogiej „” jest niepoprawna. zobacz też: Indeks:Polski – Napoje
angielski: (1.1) punch baskijski: (1.1) pontxe bułgarski: (1.1) пунш czeski: (1.1) punč duński: (1.1) punch , bowle esperanto: (1.1) punĉo francuski: (1.1) punch , ponch hiszpański: (1.1) ponche niemiecki: (1.1) Punsch , Bowle portugalski: (1.1) ponche , poncha rosyjski: (1.1) пунш , жжёнка słowacki: (1.1) punč węgierski: (1.1) puncs włoski: (1.1) punch , poncio , ponce