fragment ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyodrębniona część czegoś
(1.1)
(1.1) Na półce obok okienka, pomiędzy plastykowymi żołnierzykami a kartonem pełnym długopisów „Zenitu”, stało lusterko, w którym Cesia ujrzała swoje odbicie: fragment źle ubranej, nieciekawej dziewczyny w naciśniętej na oczy włóczkowej czapce. (1.1) Pisarz czytał fragmenty swojej nowej powieści. (1.1) Z maszyny oderwał się spory fragment obudowy ochronnej, ale usterkę szybko naprawiono.
(1.1) część, kawałek, odłamek, urywek
fragmentacja , fragmentowanie fragmencik zdefragmentować, fragmentować fragmentaryczny fragmentarycznie
angielski: (1.1) fragment arabski: (1.1) كسرة białoruski: (1.1) фрагмент bułgarski: (1.1) фрагмент chiński standardowy: (1.1) 段 (duàn), 片 (piàn) duński: (1.1) fragment dzongkha: (1.1) ཆག་དུམ esperanto: (1.1) fragmento francuski: (1.1) fragment hiszpański: (1.1) fragmento niemiecki: (1.1) Fragment nowogrecki: (1.1) απόσπασμα , περικοπή rosyjski: (1.1) фрагмент , отрывок szwedzki: (1.1) fragment turecki: (1.1) fragman tybetański: (1.1) ཆག་དུམ ukraiński: (1.1) фрагмент włoski: (1.1) frammento
fragment ()
rzeczownik (1.1) fragment, urywek (1.2) odłamek czasownik (2.1) dzielić (się) na kawałki
fragmentary fragmentation
fragment ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) fragment
(1.1)
(1.1) díl, část, zlomek
fragmentový, fragmentární
fragment ()
(1.1) kawałek, urywek
fragmento fragmenti, fragmentigi fragmenta fragmente
fragment ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) fragment, urywek, kawałek
(1.1) fragment; fragments
fragmentation fragmenter fragmentaire
fragment ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) fragment, urywek, kawałek
(1.1) úryvok, úlomok
fragmentárnosť fragmentárny
fragment ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) fragment, urywek
(1.1) ett fragment, fragmentet, fragment, fragmenten
(1.1) brottstycke, del
(1.1) helhet
fragmentera, fragmentisera fragmentarisk fragmentering