kompozytor ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba tworząca, komponująca muzykę;
(1.1)
(1.1) Podczas premiery nowej symfonii orkiestrą dyrygował sam kompozytor.
(1.1) dobry / kiepski / marny / mierny / przeciętny / słaby / wybitny kompozytor
(1.1) komponista
kompozycja , kompozyt , komponowanie , skomponowanie kompozytorka komponować , skomponować kompozytorski, kompozycyjny, kompozytowy
angielski: (1.1) composer azerski: (1.1) bəstəkar baskijski: (1.1) konpositore białoruski: (1.1) кампазітар bułgarski: (1.1) композитор chorwacki: (1.1) skladatelj czeski: (1.1) skladatel , komponista duński: (1.1) komponist esperanto: (1.1) komponisto francuski: (1.1) compositeur galicyjski: (1.1) compositor hiszpański: (1.1) compositor kataloński: (1.1) compositor niemiecki: (1.1) Komponist , Tondichter , Tonkünstler , Tonschöpfer , Kompositeur , Tonsetzer nowogrecki: (1.1) συνθέτης ormiański: (1.1) երգահան rosyjski: (1.1) компози́тор rumuński: (1.1) compozitor słowacki: (1.1) komponista , skladateľ ukraiński: (1.1) композитор węgierski: (1.1) zeneszerző, komponista włoski: (1.1) compositore