de ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nazwa litery d / D (1.2) dupa
(1.1-2)
mieć w de • wielkie de
(1.1)
baskijski: (1.1) de hiszpański: (1.1) de niemiecki: (1.1) De turecki: (1.1) de
de ()
rzeczownik (1.1) nazwa litery cyrylicy Д / д czasownik (2.1) = do przedimek określony (3.1) = the wykrzyknik (4.1) sylaba używana w muzyce jako wypełniacz
(2.1) de, did, dyun, diz, dein
de ()
rzeczownik (1.1) de (nazwa litery)
(1.1)
de ()
rodzajnik (1.1) przedimek określony rodzaju męskiego lub żeńskiego w liczbie pojedynczej oraz przedimek określony liczby mnogiej zaimek względny (2.1) jaki, który
dat
de ()
zaimek osobowy (1.1) oni, one przedimek określony, liczba mnoga (2.1) brak odpowiednika w jęz. polskim
(1.1) (przypadki zależne) dem
(1.1) De er mine venner. → Oni są moimi przyjaciółmi. (1.1) Først må vi spørge dem om dette. → Najpierw musimy ich o to zapytać. (2.1) Jeg tog fem af de gule. → Wziąłem pięć żółtych.
(1.1) → zaimki w języku duńskim
de ()
przyimek (1.1) od (źródło pochodzenia) (1.2) z, od (początek w przestrzeni) (1.3) od (początek w czasie) słowo pomocnicze (2.1) zastępuje dopełniacz
(1.1) Mi ricevis la libron de mia frato. → Dostałem książkę od mojego brata. (1.2) Li venis de Bjalistoko. → Przybył z Białegostoku. (1.2) Ŝi iris de domo al domo. → Chodziła od domu do domu. (1.3) De nun mi estos ĝentila. → Od teraz będę grzeczna. (2.1) Dentoj de leono estas akraj. → Zęby lwa są ostre.
(1.2) ekde, disde, elde (1.3) ekde
(1.2) al (1.3) ĝis
disde, ekde, elde deigi, deiĝi ekde
de ()
(1.1) z, od
de, disde, ekde, elde deigi, deiĝi
de ()
przyimek (1.1) …tworzący formę dopełniaczaAntoni Platkow, Rozmówki francuskie, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1970, s. 36, PB 2793/70. (1.2) …wskazujący pochodzenie z, ze (1.3) od (1.4) …tworzący przydawkę przymiotnikową
(1.1) L'annonce de sa démission a provoqué un vrai séisme. → Ogłoszenie jego dymisji wywołało prawdziwe trzęsienie ziemi. (1.1) Paris est la capitale de la France. → Paryż jest stolicą Francji. (1.1) Elle est la femme de mon ami. → Ona jest żoną mojego przyjaciela. (1.1) Servez-moi un verre de vin, s'il vous plaît. → Proszę mi podać szklankę wina. (1.2) Elle vient de (la) France. → Ona pochodzi z Francji. (1.2) Vous êtes de Suisse ? → Jesteście ze Szwajcarii? (1.3) Je travaille de 9:00 à 11:00 heures. → Pracuję od 9:00 do 11:00. (1.3) Un groupe de cinq à huit personnes. → Grupa od pięciu do ośmiu osób. (1.4) Tu veux du jus de pomme ? → Chcesz soku jabłkowego? (1.4) Hier, j'ai acheté une table de nuit. → Wczoraj kupiłem nocny stolik.
de ()
liczebnik główny (1.1) dwa
de ()
przyimek (1.1) z (1.2) od (1.3) do (1.4) forma nietłumaczona, zmieniająca rzeczownik w mianowniku na dopełniacz rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) de (nazwa litery d)
(1.1-4) (2.1) de; des
(1.1) Soy de Polonia. → Jestem z Polski. (1.2) Hoy de ocho a once estamos en la escuela. → Dzisiaj od ósmej do jedenastej jesteśmy w szkole. (1.3) En la habitación hay una máquina de coser. → W pokoju znajduje się maszyna do szycia. (1.4) El enemigo de mi amigo es mi enemigo. → Wróg mojego przyjaciela jest moim wrogiem.
(1.1-4) forma ściągnięta: de + el → del
(1.1-4)
(1.1-4) aby odróżnić ten przyimek od formy czasownika „dar”, formę tę pisze się z akcentem graficznym (tilde diacrítica): „dé” (1.1-4) (2.1)
de ()
przyimek (1.1) z (1.2) od (dotyczy miejsca lub czasu) (1.3) do (1.4) za pomocą (1.5) forma nietłumaczona, zmieniająca rzeczownik w mianowniku na dopełniacz
de ()
przyimek (1.1) z (1.2) od (1.3) do (1.4) forma nietłumaczona, zmieniająca rzeczownik w mianowniku na dopełniacz rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) de (nazwa litery d)
(1.1) de; des
(1.1-4)
de ()
przyimek (1.1) (mówić, pisać) o (1.2) z (pochodzenie, źródło)
(1.1)
(1.1) Magister de regibus Poloniae narrat. → Nauczyciel opowiada o królach Polski. (1.2) Matthaeus (de Cracovia, cardinalis) → Mateusz (z Krakowa, kardynał) (1.2) De manu ad manum → Z ręki do ręki (1.2) Nicolaus de Bogrej wojewode de Cracovia → Mikołaj de Bogrej wojewoda krakowski (z dokumentu z 1335 roku za Adamem Naruszewiczem z: Historya narodu polskiego t. V s. 30, pierwszego wystąpienia de w zdaniu A. N. nie potrafił przetłumaczyć)
(1.1) de +
(1.1) dzieło Cezara „O wojnie galijskiej” („De bello gallico”)
de ()
liczebnik główny (1.1) dwa, 2
de ()
przedimek określony (1.1) …rodzaju męsko-żeńskiego oraz liczby mnogiej; brak odpowiednika w jęz. polskim
(1.1) Maart is de derde maand van het Gregoriaanse jaar. → Marzec jest trzecim miesiącem roku gregoriańskiego.
(1.1) een, eene
het
de ()
zaimek osobowy (1.1) oni, one zaimek wskazujący (2.1) tamci, tamte; ci, te (lm od: den i det) rodzajnik określony, liczba mnoga (3.1) zwykle nie tłumaczy się na język polski (3.2) w niektórych przypadkach tłumaczy się na polskie ci, te, tamci, tamte
(1.1) Men kan de hjelpe oss? → Ale czy oni mogą nam pomóc? (2.1) Er det de trærne du ville felle? → Czy to te drzewa chciałeś ściąć? (3.1) Dette vil gå inn i historien som en av de store oppdagelsene i verdensrommet.KOSMISK MYSTERIUM LØST ETTER 36 ÅR → To przejdzie do historii jako jedno z wielkich odkryć w kosmosie. (3.2) Ser du de røde bygningene der borte? → Widzisz tamte czerwone budynki?
(3.1-2)
de ()
zaimek osobowy (1.1) wy
dokker
de ()
przyimek (1.1) z (1.2) do (1.3) o
de ()
czasownik (1.1) być
de ()
zaimek osobowy (1.1) oni, one
(1.1)
(1.1) Vem är de? → Kim oni są?
(1.1) zobacz też: zaimki w języku szwedzkim
de ()
rzeczownik (1.1) dzień
de ()
rzeczownik (1.1) de, nazwa litery D / d
(1.1)
(1.1)
de ()
spójnik (1.1) ale (1.2) ależ tak przysłówek (2.1) jak! (bardzo!)
(2.1)
(1.1) ámde, azonban, ellenben, hanem, mégis, viszont
de ()
przymiotnik (1.1) wysoki