dek ()
,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pokład;
(1.1) wszyscy na dek!
dek ()
liczebnik główny (1.1) dziesięć (10)
dek ()
liczebnik (1.1) dziesięć (10)
(1.1)
(1.1) Ok estas kvar kvinonoj de dek. → Osiem to cztery piąte z dziesięciu.
(1.1) dek unu • dek du • dek tri • dek kvar • dek kvin • dek ses • dek sep • dek ok • dek naŭ
deko, dekono, triono deka, dekuma deke deka dekumi dek fojojn mezuru, unu fojon detranĉu • malsaĝulo malpacigis kaj dek saĝuloj repacigi ne povas • malsaĝulo ŝtonon ĵetis, dek saĝuloj ĝin ne atingos • ofte ligis malsaĝulo kaj dek saĝuloj malligi ne povas • pli zorgas unu patrino pri dek infanoj, ol dek infanoj pri unu patrino • se unu ne venis, dek ne atendas • unu vido taŭgas pli ol dek aŭdoj
(1.1)
dek ()
(1.1) dziesięć (10)
dek, dudek, tridek, kvardek, kvindek, sesdek, sepdek, okdek, naŭdek deko, dekduo, trideko, jardeko, dekkelkjarulo, dektrifobio, dekmiliono deka, dekuma, trideka, dekpinta, deksesuma, dekjara, dekunujara, dekdujara, dektrijara, dekkvarjara, dekkvinjara, deksesjara, deksepjara, dekokjara, deknaŭjara, dekunua, dek-unua, dekdua, dek-dua deke
dek ()
liczebnik główny (1.1) dziesięć, 10
dek ()
liczebnik główny (1.1) dziesięć
dek ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) dach
dek ()
rzeczownik (1.1) sztuczka, podstęp