laweta ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych (1.2) wagon kolejowy służący do przewozu samochodów (1.3) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów
(1.1-3)
(1.1) łoże działa
laweciarz
(1.1) < (1.2-3) od (1.1)
angielski: (1.1) carriage; (1.3) wrecker, tow truck esperanto: (1.1) afusto francuski: (1.1) affût ; (1.3) dépanneuse hiszpański: (1.1) cureña , afuste ; (1.3) grúa niemiecki: (1.1) Lafette nowogrecki: (1.1) κιλλίβαντας ; (1.3) ρυμουλκό , ρυμουλκό όχημα rosyjski: (1.1) лафет ; (1.3) эвакуатор turecki: (1.1) top arabası ukraiński: (1.1) лафет ; (1.3) евакуатор węgierski: (1.3) autómentő włoski: (1.1) affusto ; (1.3) carro attrezzi, sfasciacarrozze