uczciwość () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uczciwe zachowanie (1.2) cecha tego, kto jest uczciwy; cecha tego, co jest uczciwe
(1)
(1.1) Wypełniony muzyką i piosenkami, które do dziś nuci cały świat "Oliver!" to opowieść o poszukiwaniu miłości, własnego miejsca w życiu i swoistej honorowej uczciwości wśród złodzieijustwatch.com.
uczciwy, czestny uczciwie cześć cześć
angielski: (1.1) honesty; (1.2) honesty, integrity, probity, rectitude bułgarski: (1.1) честност (chestnost) chorwacki: (1.1) poštenje , časnost czeski: (1.1) poctivost esperanto: (1.1) honestaĵo; (1.2) honesto, honesteco francuski: (1.1) honnêteté ; (1.2) honnêteté , probité hiszpański: (1.1) honradez interlingua: (1.1) honestate, honestitate jidysz: (1.1) גערעכטיקייט (gerechtikejt), יושר (jojszer); (1.2) ערלעכקייט (erlechkejt), גערעכטיקייט (gerechtikejt), יושר (jojszer) kaszubski: (1) utcëwosc niderlandzki: (1.1) eerlijkheid niemiecki: (1.1) Ehrlichkeit norweski (bokmål): (1.1) ærlighet nowogrecki: (1.1) τιμιότητα polski język migowy: rosyjski: (1.1) честность sanskryt: (1.1) अकल्कता slovio: (1.1) cxestost słowacki: (1.1) poctivosť turecki: (1.1) doğruluk turkmeński: (1.1) päklik ukraiński: (1.1) чесність (chesnistʹ) urdu: (1.1) زکاوت węgierski: (1.1) becsületesség włoski: (1.1) onestà