butik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami
(1.1)
(1.1) Tę sukienkę kupiłam w tamtym butiku obok kina.
(1.1) sklepik
butikowy
(1.1) Danuta Buttler, Halina Satkiewicz, Język i my, wydanie I, WSiP, Warszawa 1990, s. 36.
angielski: (1.1) boutique duński: (1.1) (lille tøj)butik esperanto: (1.1) butiko francuski: (1.1) boutique niderlandzki: (1.1) boetiek niemiecki: (1.1) Boutique rosyjski: (1.1) бутик słowacki: (1.1) butik węgierski: (1.1) butik
butik ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) butik
(1.1)
butik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sklep
(1.1) en butik, butikken, butikker, buttikerne
(1.1) Butikken er desværre lukket om søndagen. → Sklep jest niestety zamknięty w niedziele. (1.1) Ulækkert: Sisse Hansen fandt en edderkop i en pakke skinke fra Fakta. Hun føler sig dårligt behandlet af butikken, der har solgt skinken. → Obrzydliwe: Sisse Hansen znalazła pająka w paczce szynki z Fakta. Czuje się źle potraktowana przez sklep, który sprzedał tę szynkę.
(1.1) forretning
butik ()
(1.1) sklep
butiko, butikisto butikumi
butik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) butik
butikový
slovník.sk
butik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) sklep, sklepik
(1.1) en butik, butiken, butiker, butikerna
(1.1) systembolagsbutik
(1.1) affär
butik ()
rzeczownik (1.1) butik