cement

cement ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina);

(1.1)

(1.1) Miasto jest między innymi znane ze swojej produkcji białego i szarego cementu i ze swej wódki.

cementownictwo , cementownia , cementownik , cementowiec , cemenciarz , cementowanie , scementowanie , zacementowanie , cemencik cementować , zacementować , scementować cementowy, cementowniany

albański: (1.1) çimento angielski: (1.1) cement arabski: (1.1) إسمنت, خرسانة białoruski: (1.1) цэмент bułgarski: (1.1) цимент duński: (1.1) cement esperanto: (1.1) cemento francuski: (1.1) ciment hiszpański: (1.1) cemento ido: (1.1) cemento niemiecki: (1.1) Zement nowogrecki: (1.1) τσιμέντο rosyjski: (1.1) цемент słowacki: (1.1) cement szwedzki: (1.1) cement turecki: (1.1) çimento ukraiński: (1.1) цемент węgierski: (1.1) cement wilamowski: (1.1) ciment włoski: (1.1) cemento

cement ()

rzeczownik niepoliczalny (1.1) cement przymiotnik (2.1) cementowy czasownik (3.1) cementować

cementless

cement ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cement

cement ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) cement

(1.1)

cementový cementárna

cement ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) cement

(1.1) en cement, cementen, cementer, cementerne

(1.1) Når cement blandes med vand, begynder det at hærde op. → Gdy cement zostaje zmieszany z wodą, zaczyna twardnieć.

cementere

cement ()

(1.1) cement

cemento

cement ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) cement

cementárstvo , cementáreň , cementácia cementovať , vycementovať cementový, cementárenský, cementačný

cement ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cement

cement ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) cement

(1.1) en cement, cementen

cement ()

rzeczownik (1.1) cement

(1.1) cementcső • cementgyár • cementhabarcs • cementipar • cementlap • cementpadló • cementtej

cementezés, cementelés, cementálás cementez, cementel, cementál