Kórnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna (1.1) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim;
(1.1)
(1.1) Kamila wzięła udział w zjeździe leksykologów polskich w Kórniku.
(1.1) • biblioteka / zamek / arboretum w Kórniku
kórniczanin , kórniczanka kórnicki
Etymologia tej nazwy oraz zasadności jej pisowni jest trudna do ustalenia. Niektórzy uważają, że Kórnik pochodzi od formy *Kornik wywodzonej od imienia KornaEugeniusz Mośko, O nazwie miejscowej Kórnik, „Poradnik Językowy” nr 1/1958, s. 18., inni – co jest bardziej prawdopodobne – że pierwotna forma to Kurnik jako nazwa osady służebnej (kurnik – 'handlarz drobiem'), a ur przeszło w or, co się w polszczyźnie zdarzaEugeniusz Mośko, O nazwie miejscowej Kórnik, „Poradnik Językowy” nr 1/1958, s. 20..
(1.1) W zapiskach pochodzących z XIV–XVI w. odnaleziono inne zapisy tej nazwy: Kornik, Kurniki, Kurzniki oraz KurnikiEugeniusz Mośko, O nazwie miejscowej Kórnik, „Poradnik Językowy” nr 1/1958, s. 17..