tuj () , ,
wykrzyknik (1.1) komenda nakazująca przygotowanie broni do strzału
(2.1) od tuja
(1.1)
(1.1) Tuj! — skomenderował Kanneberg. Muszkiety szwedzkie poruszyły się jak jeden, żelazne szyje wyciągnęły się ku polskim jezdcomHenryk Sienkiewicz, Potop, wyd. Gebethner i Wolff, Warszawa 1888..
tuj, cel, pal
tuj ()
przysłówek (1.1) natychmiast, zaraz (1.2) tuż, bardzo blisko
(1.1) Li tuj faris, kion mi volis. → Natychmiast zrobił, co chciałem.
(1.1) tuj kiam
tuja
la "tuj" de sinjoroj estas multe da horoj • malfeliĉo sin ne ĝenas, faru geston — ĝi tuj venas • pli valoras tuj ovo, ol poste bovo • tablon frapas tajloro, tuj tondilo eksonas
tuj ()
(1.1) natychmiast, zaraz (1.2) tuja
(1.1) tuj tuja, tujprena, tujpreta tujmesaĝilo (1.2) tujo
tuj ()
rzeczownik (1.1) gorąco