__TOC__ torf ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych; (1.2) ziemia pozyskana z wyrobiska torfowego (1.3) ziemia pozyskana z wyrobiska torfowego lub wzbogacona o torf (1.1)
(1.1)
(1.1) Pod torfem zaś był szczery, czysty, złoty piasek, taki sam jak w diunach przymorskich, tylko oczywiście starszy od tych wydm o kilkadziesiąt czy kilkaset stuleci.
(1.1) kopać torf, palić torfem
torfowiec , torfowisko , torfiarnia torfiasty, torfowy
angielski: (1.1) peat arabski: (1.1) خث baskijski: (1.1) zohikatz białoruski: (1.1) торф brithenig: (1.1) torb bułgarski: (1.1) торф chiński standardowy: (1.1) (níméi) chorwacki: (1.1) treset czeski: (1.1) rašelina duński: (1.1) tørv esperanto: (1.1) torfo estoński: (1.1) turvas fiński: (1.1) turve francuski: (1.1) tourbe hebrajski: (1.1) כבול (kavul) hiszpański: (1.1) turba indonezyjski: (1.1) gambut interlingua: (1.1) turfa japoński: (1.1) 泥炭 (でいたん, deitan) jidysz: (1.1) טאָרף (torf); (1.2) טאָרף (torf) kaszubski: (1.1) torf kataloński: (1.1) torba koreański: (1.1) 토탄 (t’ot’an) litewski: (1.1) durpės łotewski: (1.1) kūdra macedoński: (1.1) тресет (treset) niderlandzki: (1.1) turf niemiecki: (1.1) Torf norweski (bokmål): (1.1) torv / nowogrecki: (1.1) τύρφη portugalski: (1.1) turfa rosyjski: (1.1) торф rumuński: (1.1) turbă serbski: (1.1) тресет (treset) słowacki: (1.1) rašelina słoweński: (1.1) šota szwedzki: (1.1) torv turecki: (1.1) turba ukraiński: (1.1) торф węgierski: (1.1) tőzeg wietnamski: (1.1) than bùn włoski: (1.1) torba
torf ()
(1.1) torf
torfo, torfejo