torn ()
(1.1) (w znaczeniach niezwiązanych z płaczem)
tear tear tearing
torn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) powrót
tornar tornar
torn ()
(1.1) toczyć, obrabiać na tokarce
torni tornilo, tornisto, tornomaŝino, tornmaŝino, pottornilo
torn ()
rzeczownik (1.1) wieża
torn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kolec, cierń
(1.1) en torn, tornen, torner, tornene
(1.1) Denne rosen har veldig spisse torner. → Ta róża ma bardzo ostre kolce.
torn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cierń
torn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wieża (1.2) wieża rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) kolec, cierń
(1.1-2) ett torn, tornet; torn, tornen (2.1) en torn, tornen; tornar, tornarna
(2.1) tagg, törne, pigg
(1.1) byggnad (1.2) schackpjäs
(2.1) växt
(1.1) torna
złożenie rzeczownikowe tornspira, tornur • elfenbenstorn, fyrtorn, hagtorn, liktorn, hopptorn, utsiktstorn, vakttorn, vattentorn fraza rzeczownikowa Babels torn • tinnar och torn